Bölüm 987: Uygun

[...Tek yapmanız gereken seçmek.]

Liza, Katrina, Esme, Bayan Pepondosovich ve Silvie, Riley onları sanki bir tür güzellik yarışmasındaymış gibi sunarken öylece duruyorlardı. Riley elinde bir mikrofon bile tutuyor, her birini işaret ederek tek tek tanıtıyordu.

[...Burada Bayan Pepondosovich var. Kesici saldırılara karşı göbeğini tamamen açıkta bırakan zırhlı kısa bir üst giyiyor – elbette, tıpkı Esme'nin kostümü gibi, bu da onların yeteneklerine göre benim tarafımdan tasarlandı...]

"Riri... gerçekten kostümlerimizi tarif etmek zorunda mısın?"

"Üniforma..." Silvie Bayan Pepondosovich'e doğru eğilip fısıldadı, "Lütfen... onlara kostüm deme."

Ve bu 5'i gerçekten de süper kahraman kostümlerini giydikleri için durum harbiden de bir güzellik yarışması gibi görünüyordu; Riley de sanki sunucuymuş gibi bir papyon takmıştı... ki aslında öyleydi.

"Bu... beni biraz utandırıyor," yüzlerce insana bakan Bayan Pepondosovich gergin bir şekilde kıkırdamaktan kendini alamadı, "İnsanları kurtarmaya çalışırken dışarı gerçekten böyle mi çıkıyorsunuz...? Sanırım buradan süt bezlerini bile neredeyse görebiliyorum."

"Ne—hayır, göremiyorsun," Silvie göğüslerini kapatacak gibi oldu ama sonra kostümünün özel bir malzemeden yapıldığı için bunun imkansız olduğunu fark etti, "Hem sen neden utanıyorsun ki? Zaten yüz binlerce yaşındasın."

"Kızım, hayatta öyle bir an gelir ki yeterince uzun yaşarsan hiçbir şeyi zerre kadar umursamadığın için kişiliğin sıfırlanır," diye öğüt verdi Bayan Pepondosovich. Silvie başka bir şey söylemek istedi ama umutlu adaylara dönük bir şekilde önünde duran Riley tarafından sözü kesildi.

[Aadriel. Öne çık.]

Ve Riley bir ismi çağırdığında adaylardan biri öne atıldı; fildişi kanatları, kalabalığın önüne inmeden önce güneş ışınlarını adeta kapattı.

"...Eminim Sıfır'ın da böyle kanatları olsaydı çok daha iyi görünürdü," dedi Liza, Aadriel'in kanatlarını geri çekerek ufak bir rüzgar dalgası yaratmasını görür görmez hemen Katrina'ya fısıldayarak.

"Görünürdü ve görünüyor da," Katrina başını sallarken kendine güvenen ufak bir kıkırdama koyverdi, "Onu Paragon günlerindeki haliyle görmeliydin. Kısa sürmüştü ama muazzamdı... o zamanlar uzun siyah saçları bile vardı."

"N... ne?"

[Lütfen rakibinizi seçin, Bay Aadriel,] Ve ikili Riley hakkında dedikodu yapmakla meşgulken, Aadriel'in aslında onlara dik dik baktığını hiçbiri fark etmemişti çünkü herkes konuşmalarını duyabiliyordu.

"Onu seçiyorum," ve gözleri hâlâ Liza ile Katrina'ya kilitlenmiş olan Aadriel parmağıyla ilkini işaret etti, o kadar rahatsız olmuş görünüyordu ki kanadı bile Liza'yı gösteriyordu.

[Demek Kasırga Liza'yı seçtiniz.]

"Bu... benim süper kahraman adım değil," Riley'nin sözlerini duyan Liza sadece utanç içinde gözlerini kapatabildi.

"Evet," Aadriel gözlerini Liza'dan ayırmadı, "İnanıyorum ki o ve onun varyantı benim—"

[Başarısız.]

Riley onu durup dururken aniden bıraktığında Aadriel'in kanatları hafifçe seğirdi, tam sıradaki adayı çağıracakken bir de eliyle sahadan çıkmasını işaret etti. Ama elbette Aadriel hiçbir yere gitmedi.

"Neden elendim!?" diye sordu Aadriel elleriyle birlikte kanatlarını da sallayarak Riley'nin önünde dururken, "Bana geçerli bir sebep ver, çeker giderim. Yoksa kendi türümden hiç kimsenin bu aptal yere başvurmayı düşünmemesini sağlayacağım!"

[Çünkü bariz bir şekilde hamile olan bir rakibi seçtiniz, Bay Aadriel,] Riley, önünde şiddetle kanatlarını sallasa bile Aadriel'i hiç umursamadı, sadece yürüyüp Liza'ya yaklaştı, [Bayan Liza burada neredeyse 4 aylık hamile ve hamile bir rakip seçmek kesinlikle gerçek bir süper kahramanın özelliği değildir...

...Sıradaki! Abri, lütfen öne çıkın!]

Ve Aadriel bunu duyduğunda, gözlerini çok yavaşça onun karnına indirmeden önce dönüp Liza'ya baktı. Ve gerçekten de, eğer biri yakından bakacak olursa, karnındaki şişkinliği kesinlikle fark ederdi — ama gerçekten, cidden çok yakından bakması gerekirdi.

Gördükleri ilk şey Liza'nın devasa göğüsleri olurken bunu nasıl fark edebilirlerdi ki? Göğüsleri artık kendi varyantından bile daha büyüktü, öyle ki sanki kendi yetişkin filminde başrol oynuyormuş gibi görünüyordu.

Ancak bunu gören Aadriel sadece hafifçe iç çekti ve uzaklaşmaya başladı; böyle bir şeyi fark edememiş olmasından dolayı kendinden fena halde şüphe ediyordu — ki kendi türü hayata karşı son derece duyarlıydı, hatta biyolojik saatlerinin yeniden işlemeye başladığını fark eden ilk kişiler bizzat onlardı.

[...Rakibinizi seçin, Bayan Abri.]

"Onu, Liza'yı seçiyorum."

[Hm. Pekâlâ, ikinizin dövüşmesine gerek yok — Geçtin. Kahramanlık Akademisi'ne girişini tebrik ederim.]

"Ne—!!!" Etkinlikten çoktan metrelerce uzaklaşmış olan Aadriel, Riley'nin sözlerini duyunca hızla arkasını dönmekten kendini alamadı ve sadece bir adayın elini sıktığını gördü; etrafta konfetiler ve parti patlangaçları bile patlıyordu,

"Onu neden geçirdin ki—"

Aadriel tam şikayet edecekti ki, şunu fark eder etmez kendini derhal durdurdu...

...adayın da hamile olduğunu.

"...Ben eve gidiyorum." Ve böylece, Aadriel'in gerçekten yapabileceği tek şey utanç içinde uçup gitmekti... ancak Akademi'nin görünmez kubbesine çarptığı an ölü bir kuş gibi gökyüzünden yere çakıldı.

Elbette herkes onun düşüşünü izledi ve o düşüşten sağ çıkamaması ihtimaline karşı Silvie onu havada yakaladı.

[Pekâlâ,] Riley'ye gelince, o sadece sınavlara planlandığı gibi ve normal bir şekilde devam etti.

"O zaman... ben de onu, hamile olmayan versiyonunu seçmek istiyorum."

"Tamam, şimdi anladım..." Öne çıkarken sadece Liza'ya bir bakış atabildi Katrina, "...Sanırım herkes aralarındaki en zayıf halkanın biz olduğumuzu düşünüyor ki bu aslında doğru ama yine de acıtıyor. Ama benim de Sınıf 7 olarak kategorize edildiğimi biliyorsunuz, değil mi?"

"...Ne zamandan beri?" Liza, Katrina'ya bakarken tek kaşını kaldırmaktan kendini alamadı.

"Ben Karagün'ün dünyasında yaşadım, kızım..." Katrina'nın gözleri beyaza dönerken yüzünde hafif bir gülümseme belirdi; gökyüzü aniden açılıp herkesi güneşin ışınlarına maruz bırakırken Katrina'nın etrafında şiddetli ama zarif bir rüzgar girdabı dans ediyordu, "...Daha güçlü olmaktan başka seçeneğim yoktu."

Katrina'yı seçen aday onu görünce sadece derin bir nefes alabildi. Ancak birkaç saniye sonra başını salladı ve kararlılıkla dolan gözleriyle sahanın merkezine doğru yürüdü. Ne yazık ki, sahanın kenarına savrulması bir saniyesini bile almamıştı.

"Acaba..." Adayın gözlerinde hâlâ umut vardı, "...En azından kararlılığımla herkesi etkiledim, değil mi? Savaşma ruhu de—"

[Başarısız,] Riley başını iki yana sallarken eliyle adama sadece gitmesini işaret etti, [Eğer rakibine karşı bir saniye bile hayatta kalamıyorsan savaşma ruhunun hiçbir anlamı yoktur — dikkat dağıtmak için bile yeterli olmazsın. Ve bazen, savaşma ruhu kaçacak cesarete sahip olmak demektir...

...Sıradaki!]

Sınavlar devam etti, Riley geçirdiğinden çok daha fazlasını bırakıyordu. Şunu söylemek yeterli ki, Katrina adayların favorisi olmaktan son derece yorulmuştu. Cüssesinden dolayı Bayan Pepondosovich'i seçen biri olmuştu ama rakibi onun ayağını kaydırmaya çalışır çalışmaz kendi bacağını kırmıştı... ve herkesi şaşırtacak şekilde, Riley adamı geçirdi.

Rakibinizi yenmenize gerek yoktu, Riley'nin sadece sizde bir şeyler görmesi gerekiyordu.

Ve Riley... bir şeyler görüyordu. Akademiye başvuran insanların neredeyse hepsi eskisinden çok daha iyi ve güçlüydü — elbette, çoklu evrensel bir savaş ve aradan geçen 600 yılın muhtemelen böyle bir etkisi olurdu.

Silvie'yi seçenler de vardı ve elbette Silvie hepsinin neler yapabileceğini gerçekten test ettiği için rakibine hemen yetersiz olduğunu hissettirmiyordu. Silvie'yi seçen ilk kişiden sonra, aslında giderek daha fazla kişi onu rakibi olarak seçmeye başlamıştı — ne de olsa, onu seçerseniz, Riley dizginleri ona bırakıyor ve geçip geçmeyeceklerine onun karar vermesine izin veriyor gibi görünüyordu.

[J'alfari, lütfen öne çıkın,] Riley adayların isimlerini okumaya devam etti ve bu sefer, mülakattan aklında yer edinen adaylardan biri olduğu için Silvie tepki verdi — Ambrucx, yeni doğan yavruları aynı ırktan bir süper kötü tarafından öldürülen kaplan kadın.

[Rakibiniz olarak kimi seçiyorsunuz, Bayan Ambrucx?]

"Bayan Pepondosovich," diyerek Bayan Pepondosovich'e doğru başını eğerken hiç tereddüt etmeden seçti Ambrucx.

"Ben mi...?" Bayan Pepondosovich sahaya doğru Ambrucx'u takip ederken tavşan kulağı hafifçe büküldü, "...Emin misin?"

"Benim türüm canavar adamların yaşlarına karşı duyarlıdır," diyerek nefes aldı Ambrucx, "Testi geçme konusunda kendime güvenmiyorum ama seni seçersem en azından bir Kadim'den bir şeyler öğrenmiş olurum...

...lütfen bana yol gösterin, Kıdemli."