Bölüm 1284: , İllüzyon

Çevirmen: StarReader

Editör: CutieBinkie

Düzeltmen: Papatonks

Boş bir vadinin duvarları arasında bambudan yapılmış bir çardak duruyordu. Yanındaki şelale, berrak bir göle düşerken gürültüyle akıyor ve bu büyüleyici manzarayı tamamlıyordu.

Pavilyonda, yirmi yaşlarında beyaz giysili bir genç oturmuş, zither çalıyordu. Parmakları telleri zarifçe okşayarak, vadiye huzur verici bir melodi yayıyordu.

Kuşlar ve kelebekler, müziğinin cazibesine kapılarak etrafında toplanmıştı.

"Ugh..."

Perdenin arkasındaki yataktan bir inilti geldi.

Genç efendi çalmaya devam etti, “Uyandın mı?”

"Neredeyim ben?"

Chu Qingcheng perdeleri aralayıp etrafa baktı.

Yüzü solgundu, uyanık bir şekilde manzaraya gözlerini kısarak baktı, “Sen kimsin?”

Genç gülümsedi, “Hanımefendi, burada güvendesiniz. Size zarar vermek niyetinde değilim. 6. Kutsal Dağ’da kendinizi çok yordunuz, bu da ruhunuzu etkiledi. Hâlâ güçsüzsünüz ve dinlenmeye ihtiyacınız var.”

“Soruma cevap vermedin.” Chu Qingcheng tetikteydi.

Genç bir an durakladı, “Hanımefendi çok temkinlisiniz. O He Haodong’un sizi bu kadar kolay kandırıp Yuan Qi’nizi boşa harcamasına nasıl izin verdiğinizi anlayamıyorum. Ha-ha-ha, ona fazla önem vermemiş olmanız iyi olmuş, yoksa size birinin verdiği Yuan Qi’den daha fazlasını kaybetmiş olurdunuz. Ama bu ne kadar iyi kalpli olduğunuzu kanıtlıyor. Neden size onu verdiğini anlayabiliyorum.”

“Neden bahsediyorsun?”

“Hiçbir şey, sadece eski bazı olayları hatırlıyorum.”

Genç oynamaya devam etti, “Kendimi tanıtmama izin verin. Herkes bana Bay Shui Jing der, siz de bana öyle diyebilirsiniz. Burası benim evim, Ayna Ay Kulübesi. Hanımefendi, burada güvenle kalabilirsiniz, kimse sizi rahatsız etmeyecek.”

Chu Qingcheng ona uzun uzun baktı, “Beni burada tutacak mısın?”

"Hayır, sadece sizi misafirim olarak davet ediyorum."

“Gitmemi engellemeyecek misin?”

“Elbette hayır. Ben sözümün eriyim.” Shui Jing zither çalmaya odaklandı.

Chu Qingcheng başını sallayıp gülümsedi, “Sözünü tutmazsan köpeksin.

“Sadece bir köpek değil, bir dişi köpek.”

"Zhuo Fan'ı bulmak istiyorum. Beni engelleme." Chu Qingcheng çardaktan uçup gökyüzüne yükseldi.

Shui Jing zither çalmaya devam etti.

Chu Qingcheng kaşlarını kaldırdı, “Kim olduğun umurumda değil ama beni burada tutamazsın. Zhuo Fan’ı arıyorum, senin hakkında ne söyleyeceğini görmek için. Eğer iyi biriysen, geri gelip sana teşekkür ederim. Ama sen iyi biri olamayacak kadar garipsin.”

Chu Qingcheng daha uzağa uçtu.

Bir saat sonra, Chu Qingcheng on dağı aştı ve yolunda kimseyi görmedi, medeniyetin izi bile yoktu.

Şaşkına dönmüştü.

[Neredeyim ben? Burada kimse yok.]

Birini bulup Luo klanına nasıl gideceğini sormak istedi.

Altı saat sonra, Chu Qingcheng hâlâ kendini güçsüz hissediyordu. Uçmaktan ve başının üzerindeki yakıcı güneşten yorulmuştu.

Sonra vadide bir dere fark etti ve indi.

Ama sonra bir zither çalındığını duydu ve canlandı.

[Zitherin olduğu yerde insanlar da vardır!]

Chu Qingcheng kaynağa doğru koştu, peçesini kaldırıp çardak içine girdi.

"Affedersiniz, acaba..." Chu Qingcheng olduğu yerde donakaldı.

Çalmayı sürdüren Shui Jing'di.

Shui Jing gülümsedi, "Chu Hanım, geri mi döndünüz? Bu durumunuzda dinlenmeniz gerekiyor."

"N-neden sensin?"

Chu Qingcheng şaşkın bir şekilde etrafına baktı, “Neden buraya geri geldim ki? Açıkça gitmiştim…”

Shui Jing gülümseyerek başını salladı.

Chu Qingcheng öfkeyle ellerini birleştirdi, “Hoşça kalın!”

Chu Qingcheng tekrar dışarı koştu, Shui Jing ise hâlâ oyun oynuyordu.

On iki saat daha geçti ve Chu Qingcheng kararlı ama yorgun görünüyordu. Şaşkınlıkla havada durakladı.

Tanıdık zither sesi bir kez daha duyuldu.

[Belki... hayır, o hala burada olamaz...]

Chu Qingcheng başını salladı ve tanıdık vadiye indi, Shui Jing'i zitheriyle gördü.

Shui Jing gülümsedi, "Bayan Chu, bu kadar uzun süre yoktunuz, dinlenmeniz lazım yoksa durumunuz daha da kötüleşecek."

"N-ne yaptın sen?"

Chu Qingcheng öfkeyle ellerini sıktı, “Beni tutmayacağını söylemiştin ama dürüst değilsin!”

Zither durdu ve Shui Jing gülümsedi, “Bayan Chu, size bir şey mi yaptım?”

“Her seferinde buraya dönmemi sağlamak için bir illüzyon dizisi kurmuş olmalısın. Beni esir tutuyorsun.”

Shui Jing başını salladı, “Bayan Chu, Dao Kalbim üzerine yemin ederim ki etrafta hiçbir düzen yok.”

“Neden dışarı çıkamıyorum?”

“Burası Ayna Ay Kulübesi, burada her şey bir illüzyondur. Şöhret ve servet, aşk ve nefret, bunlar ölümlülerin çıkış yolunu görmelerini engelleyen şeylerdir. Sizi burada tutan bir düzen değil, kendi kalbinizdir.”

Shui Jing gülümsedi ve ortadan kayboldu, sesi vadide yankılandı, “Bayan Chu, burada dinlenin. Birkaç günde bir geri geleceğim. Kendinize iyi bakın!”

“Dur! Bırak beni!”

Chu Qingcheng havaya doğru bağırdı.

Derin bir nefes aldı ve kararlılıkla başka bir yöne doğru fırladı. Ama yine de buraya geri döndü.

Yorgunluktan nefes nefese kalan Chu Qingcheng, tekrar tekrar denedi, ama sonuç hep aynıydı. Tek yaptığı zaman ve enerji harcamaktı.

Sekiz kez denedikten sonra, Chu Qingcheng çok yorgun düştü ve havada bayıldı. Düştü ama aşağıdaki taşlar bükülerek çardaktaki yatağa dönüştü.

Ertesi sabah, Chu Qingcheng uyandığında kendini yine yatakta buldu ve dışarıda aynı şelaleyi ve cıvıl cıvıl öten kuşları gördü.

Kalbi panik içindeydi, kaçamıyordu.

Shui Jing yüksek bir zirveden alaycı bir gülümsemeyle aşağıya baktı, “Burada her şey bir illüzyondur, zenginlik ve şöhret geçicidir. Cahiller kendi kalplerinden kaçamazlar. Chu Qingcheng nadir bulunan iyi bir insandır, ama o bile başaramaz, başkaları ise hiç başaramaz. Dünya umutsuz, değil mi Kılıç Kalbi?”

"Umutsuz görünseler de, kader karıncaların karar vereceği bir şey değildir. O, göklerin iradesidir!"

Yanındaki orta yaşlı adamın bakışları keskin ve sertti. Boş sol kolu rüzgarda dalgalanıyordu.

Shui Jing, kontrol onda gibi, kendinden emin bir gülümsemeyle oradan ayrıldı. Kılıç Kalbi, sert bir bakışla onun gidişini izledi.

Göklerin iradesinin son perdesi başlamak üzereydi...