Bölüm 47: Yankı

'Yankı… bu bir Yankı…'

Sunny gözlerine inanamadı.

Yankılar, Uyanmışların Kâbus Yaratıklarını katlettikten sonra elde edebileceği son derece nadir bir ödül türüydü. Bir tane elde etme şansı çok düşüktü. Gerçek dünyada, bir Yankı hayal bile edilemeyecek bir miktara satılabilirdi. Çünkü Hatıralardan çok daha kıymetliydiler.

Daha fazla oyalanmadan Ruh Denizi'ne daldı. Orada çok az şey değişmişti: sakin, sessiz suların üzerinde hâlâ yalnız, siyah bir güneş asılı duruyordu. Etrafında Hatıralarını temsil eden ışık küreleri dönüyordu. Bu sefer onlardan üç tane vardı.

Tıpkı daha önce olduğu gibi, Sunny görüş açısının hemen ötesinde gizlice hareket eden bir şeyler olduğu hissinden kurtulamıyordu. Ancak bu kez buna hiç aldırış etmedi. Yankısını görmek istiyordu.

O da bir ışık küresiyle temsil ediliyordu. Ancak bu küre çok daha büyüktü ve Gölge Çekirdeği'nden daha uzakta süzülüyordu. Bir düşünceyle, ona aşağı inmesini emretti.

Küre yavaşça aşağı süzülerek karanlık suya dokundu. Sunny denizin yüzeyinde yürüyerek yaklaştıkça, kürenin ışıltısı yavaşça kayboldu ve içindeki canavarı açığa çıkardı.

İri yarı, tehditkâr bir kabuklu çöpçü önünde sakince duruyordu. Gözlerinde hiçbir delilik yoktu... aslına bakılırsa hiçbir duygu kırıntısı yoktu. Sonuçta gerçekten canlı değildi. Sadece bir yankıydı.

Çöpçünün etrafındaki havada parlayan rünler belirdi.

Yankı: [Kabuklu Çöpçü].

Yankı Türü: Yaratık.

Yankı Çekirdeği: Uyanmış.

Yankı Nitelikleri: [Güçlü], [Zırhlı].

Yankı Açıklaması: [Düşmüş lejyonun lanetli bir askeri].

Farkına bile varmadan Sunny'nin yüzünde geniş bir sırıtış belirdi. Bu çöpçü artık onundu: Onu çağırabilir, düşmanlarına karşı savaşmak, ağır yükleri taşımak veya başka görevleri yerine getirmek için kullanabilirdi. Dahası, efendisinden tam bir kademe daha üstündü, yani uyuyan bir çekirdeğe sahip bir Düş Gören'in normalde sahip olması gerekenden çok daha güçlü, dayanıklı ve ürkütücüydü.

Yanlarındaki bu Yankı ile birçok şey çok daha kolaylaşacaktı.

İçinden gelen bir dürtüyle Sunny elini kaldırdı ve soğuk, siyah kitine sürttü. Sadece yeni sahip olduğu şeye dokunmak istemişti…

Ancak avucu çöpçüye dokunduğu anda tuhaf bir şey oldu. Ruh Denizi aniden hafifçe dalgalandı ve yeni bir rün dizisi belirdi:

[Yankı bir Gölgeye dönüştürülsün mü?]

Sunny irkildi ve elini hızla geri çekti.

'Bu da ne be?'

Bırakın "Gölgeleri", Yankıları başka bir şeye dönüştürmek hakkında daha önce hiçbir şey duymamıştı. Gerçi Gölge Çekirdekleri ve parçaları hakkında da hiçbir şey duymamıştı ya.

'Görünüşe göre Yön'üm sandığımdan daha fazla sır barındırıyor.'

Sunny dudaklarını yaladı ve tereddüt etti. Sonra temkinli bir şekilde konuştu:

"Evet."

Ancak hiçbir şey olmadı. Bir an sonra rünler değişti:

[Dönüşümü gerçekleştirmek için yeterli Gölge Parçası yok.]

[Gereken Gölge Parçası: 24/100.]

Hayal kırıklığıyla kaşlarını çattı.

'Anlıyorum. Demek parçaların başka bir kullanım alanı daha var. Kendi çekirdeğimi güçlendirebiliyorlar ya da Yankılara tuhaf bir şeyler yapabiliyorlar. Bir dönüşümün gerçekte ne işe yaradığını bilmeden hangi kullanımın daha faydalı olduğunu nasıl bilebilirim ki?'

Bir Yankı kendi başına bile fazlasıyla yararlıydı. Sunny, en azından şimdilik, kendisini güçlendirmeye odaklanmanın daha akıllıca olacağını hissetti.

'Bunu daha sonra denerim.'

Bununla birlikte Ruh Denizi'nden ayrıldı.

Bayağı bir süredir dalıp gittiği için, Nephis gözlerinde sessiz bir soruyla ona bakıyordu.

Sunny sırıttı:

"Bir Yankı elde ettim."

Göz bebekleri hafifçe irileşti.

Öte yandan Cassie çok daha tepkiliydi:

"Yankı mı? Gerçekten bir Yankı mı aldın?!"

"Evet."

Daha büyük olan canavar grubu onlara yetişmek üzere olduğu ve aralarında sadece dakikalar kaldığı için, Sunny hiç vakit kaybetmedi ve Çöpçü'yü çağırdı.

İri yarı yaratık anında önünde belirdi; görünüşe göre minik ışık kıvılcımlarından birbirine dikilmiş gibiydi. Kısa sürede siyah kitini tamamen somutlaştı. Sunny'nin emri üzerine hafifçe hareket etti ve kudretli kıskaçlarını kaldırdı.

Nephis, Yankı'yı okunaksız bir ifadeyle inceledi. Sonra dudağının bir kenarı hafifçe yukarı kıvrıldı.

"Güzel."

Sunny gülümseyerek ona baktı.

"Bence ona Cassie'yi taşıma görevi verebiliriz. Çatışma dışında bize en çok bu şekilde yardımcı olacaktır."

Kör kızın ağzı bir karış açık kaldı.

"Beni taşımak mı? Bir... bir binek gibi mi?"

Kıkırdayarak çöpçünün kabuğuna bir şaplak attı.

"Bu kötü çocuk senin gibi ufak tefek bir kızı hiç sorun yaşamadan taşıyabilir. Bana güven! Son birkaç gündür bu şeylerin üzerine bolca tırmanıyorum. Üstleri gerçekten oldukça geniş. Özellikle de seni öldürmeye çalışmıyorlarsa."

Cassie tereddüt etti.

"Şey… tamam. En iyisinin bu olduğunu düşünüyorsan."

Sunny ve Nephis, kör kızın Yankı'nın üzerine tırmanmasına yardım etti. Ardından, altın ipi kullanarak Cassie'nin tutunması için derme çatma dizginler yaptılar.

Ölü çöpçülerden ruh parçacıklarını hızla topladıktan sonra Uyuyanlar, başka bir savaşın eşiğinden dönerek geçidi apar topar terk ettiler.

***

Cassie'nin çöpçünün tepesinde rahatça yolculuk etmesiyle genel hızları büyük ölçüde artmıştı. Sunny ve Nephis günün ilk yarısında kaybettikleri zamanı telafi etmeyi ve bir iki saatlik bir zaman payıyla yüksek noktaya ulaşmayı umarak önde tempolu koşuyorlardı.

Zaman zaman kabuklu canavar gruplarıyla savaşmaktan kaçınmak için yolu uzatmak zorunda kalıyorlardı. Ancak yanlarında kendilerine ait bir canavarın olması, üç Uyuyan'ın ruh halini ve psikolojik durumunu çok daha iyi hale getirmişti.

Buraya geldiğinden beri ilk kez Sunny kendini biraz olsun sakin hissetti.

Elbette bu sakinlik uzun sürmedi.

Bir noktada rüzgârın biraz şiddetlendiğini fark etti. Neredeyse aynı anda Cassie onlardan durmalarını istedi.

Nephis ve Sunny kaşlarını derinden çatarak ona baktılar. Görünüşe göre ikisinin de içine kötü bir his doğmuştu.

"Ne oldu?"

Kör kız dizginleri bıraktı.

"Bir şey duyuyor musunuz?"

Birbirlerine baktılar, sonra başlarını iki yana salladılar.

"Hayır. Neden?"

Cassie yüzünü ekşitti.

"Bu şeyden inmeme yardım edin."

Ona yardım etmelerinin ardından bir süre hareketsiz durup dinledi. Yüzündeki hoşnutsuz ifade daha da derinleşti. Sonra kör kız temkinli bir şekilde diz çöktü ve kulağını yere dayadı.

"Ne duyuyorsun?"

Cassie dudaklarını yaladı.

"Uğulduyor."

Aniden Sunny'nin yüzüne bir damla su düştü. Başını kaldırdı ve gökyüzüne baktı.

Orada, karanlık fırtına bulutları doğaüstü bir hızla toplanıyordu. Çok yakında her yeri tamamen kaplayacakları kesindi.

Güneş de dâhil.

Ve bu olduğunda…

Sunny’nin gözleri fal taşı gibi açıldı.