Bölüm 2968: İsyan

Açlık Etki Alanı'nın diğer tarafında Jet, duvara yaslanmış ağır ağır nefes alan Kai'yi izliyordu. Yeşim Saray'ın sonsuz koridorlarından birinde, bir girintiye saklanmışlardı. Biraz öteden ayak sesleri duyulabiliyor, giderek uzaklaşıyordu.

Seishan ve kız kardeşleri Asterion'un savaşına katılmak üzere ayrıldıklarında Kai'nin bırakıldığı rünik hücreden henüz yeni çıkabilmişlerdi. Onlar çıkar çıkmaz koridorun ucunda birisi belirmişti, bu yüzden saklanmak zorunda kalmışlardı.

Jet, günün kan dökülerek biteceğini hissediyordu ama henüz Rüyadoğan'ın köleleriyle çatışmaya hazır değildi. En azından sonraki adımlarını belirlemeden önce olmazdı.

Dikkatlice girintiden dışarı sarktı ve etrafına bakınarak çevrede başka kimsenin olmadığından emin oldu.

Durum... karmaşıktı.

Dünya sona eriyor gibiydi. Özlem Etki Alanı düşmüştü ve Asterion görünüşe göre kendisi ile insan ruhlarından oluşacak korkunç bir ziyafet arasında duran son engel olan Mordret'i Zincirli Adalar'da yok etmek üzereydi. Nephis ve Gölgelerin Efendisi ortalarda yoktu, Cassie ise iz bırakmadan kaybolmuştu...

Ya ölmüştü ya da bir yerlerde saklanıyordu. Jet, Cassie'nin zihin kontrolüne girdiğinden şüpheliydi, çünkü öyle olsaydı, Asterion'un kontrolüne direnmeye devam eden herkes için işler çok daha korkunç bir hâl alırdı. Sonuçta, insanların beynini yıkayabilen bir Yüce'den daha kötü ne olabilirdi?

İnsanların beynini yıkayabilen bir Yüce'nin, iğrenç gücüne bir kanal olarak hizmet edip her mesafeden kulağınıza fısıldayabilen bir Aziz'i ele geçirmesi — işte bu daha kötüydü.

Jet'in kendi durumuna gelince... Kai'yi bulmuştu ama durumu kötüydü. Sadece en korkutucu Yeteneğini işe yaramaz hâle getirecek şekilde dilini kaybetmekle kalmamıştı, aynı zamanda son derece zayıf düşmüştü. Vücudunda görünür bir yara olmamasına rağmen, şiddetli kan kaybından muzdarip gibi görünüyordu. Özü de neredeyse tamamen tükenmişti ve daha yeni yeni dolmaya başlıyordu.

"Sence ne yapmalıyız?"

Kai'nin solgun yüzüne baktı. Bakışlarına karşılık verdi, birkaç saniye hareketsiz kaldı ve ardından Yeşim Saray'ın kalbinin bulunduğu yönü işaret etti. Jet karanlık bir şekilde gülümsedi.

"Bir isyan, ha? Rüyadoğan yokken Yeşim Saray'ı ele geçirmek... eh, sanırım bu da bir seçenek. Sonuçta bir buçuk Aziz gücündeyiz — ve küçük gremlini de unutmayalım. O adamın geride bıraktığı muhafızları alt etmek için fazlasıyla yeterli olduğunu söyleyebilirim."

Onlarla birlikte girintide saklanan küçük şeytan göğsünü gururla kabarttı. Jet ona şöyle bir baktı, ağzının kenarı hafifçe yukarı kıvrıldı.

Ardından ifadesi ciddileşti.

"Peki ya sonra ne olacak?"

Nephis ve Sunny elbet bir gün dönecekti ama bunun ne zaman olacağını kimse bilemezdi. O zamana kadar... Jet'in zihni uygulanabilir bir strateji bulmaya çalışarak hızla çalışıyordu.

Sonunda konuştu:

"Bunun yerine uyanık dünyaya kaçabilir, Antarktika'ya gidebilir ve Dördüncü Kâbus'a meydan okumak için oradaki 4. Kategori Geçit'lerden birini kullanabiliriz. Doğal olarak, ikimizin onlardan birini fethedebilme ihtimalimiz zayıf ama... bir mucize eseri kurtarılmayı umut etmekten iyidir."

Kai, kaşlarını hafifçe çatarak uzun bir süre ona baktı. Sonunda sadece bir kez daha Yeşim Saray'ın derinliklerini işaret etti.

Jet onu inceledi, ardından soğuk bir şekilde işaret ettiği yöne baktı.

Gergin bir sessizlik içinde birkaç saniye geçti.

Sonunda kıkırdadı.

"Pekâlâ... kim demiş ikisini birden yapamayız diye? Önce bu Hisar'ı ele geçirelim, sonra uyanık dünyaya kaçarız. Rüyadoğan ne kadar güçlü olursa olsun, Ulu bir Hisar'ı kaybetmek gücünü en azından biraz sekteye uğratacaktır. Ve şiddetli bir savaşın ortasında küçük bir pürüz çok işe yarayabilir."

Elini uzatarak Sis Kılıcı'nı çağırdı ve Kai'ye kasvetli bir bakış attı.

"Yine de seni uyarmalıyım. Eğer benim de senin Ravenheart'ı aldığın gibi yapacağımı, Nightingale — tek bir damla kan bile dökmeden alacağımı umuyorsan — seni hayal kırıklığına uğratmak zorundayım. Bu benim tarzım değil."

Bir an durakladı ve karanlık bir ses tonuyla ekledi:

"Tek bir damla kan dökülmeyebilir ama ortalıkta bir sürü ceset olacak."

Kaşlarının daha da çatıldığını gören Jet dudaklarını büzdü.

'Lanet olası yüz...'

Bakışlarını kaçırdı ve iç çekerek ekledi:

"Pekâlâ... en azından olabildiğince az ceset olacağından emin olmak için söz verebilirim."

Onun uzmanlık alanı ruhları yok etmekti. Düşmanlarını böyle alt ediyor ve kendi hayatta kalışını da böyle garanti altına alıyordu. Jet savaş alanında oldukça korkutucu bir varlıktı ama gerçekten iyi olmadığı tek bir şey vardı; o da ölümcül olmayan yollarla zafer elde etmekti.

Yine de Asterion'un en önemli kalelerinden birini korumak için geride bıraktığı insanlar masumdu. Hatta muhtemelen Jet'in Song Etki Alanı'na hükümet elçisi olarak atandığı dönemde tanıdığı ve iyi anlaştığı kimselerdi.

Yani o da onları öldürmek istemiyordu. Uyanmışlar'ı ve Yükselmişler'i hayatta tutmak yeterince kolay olurdu ama Azizler — Yeşim Saray'ı koruyan en azından birkaç tane olmalıydı — farklı bir meseleydi. Kim olduklarına bağlı olarak, Jet onları temiz bir şekilde yenebileceğinin sözünü veremezdi.

Ve Rüyadoğan'ın geride başka ne tür şeyler bıraktığını bilmenin bir yolu yoktu. Sonuçta Kâbus Yaratıkları'nı da köleleştirebilecek kapasiteye fazlasıyla sahipti. Bu yüzden Jet, Ulu Hisar'ın kontrolünü ele geçirmenin kulağa geldiği kadar kolay olmayacağını hissediyordu.

Bir saniyeliğine sessiz kaldı, ardından Açgözlü Fiend'e baktı.

"Mümkün olduğunca az insan öldürdüğümden emin olacağım. Sen de Yeşim Saray'ın yanıp kül olmayacağından emin ol. Anlaştık mı?"

Cehennemden çıkma şey ona sadece parlayan, ateşli gözleriyle baktı ve sonra omuz silkti.

Ne demek istediği oldukça açıktı...

"Söz veremem."