Bölüm 244

Katliamcı’nın Göz Bandı'nın malzemesi ve şekli sıradan görünüyordu. Sadece deriden yapılmış siyah bir göz bandıydı. Göz bandında özel hiçbir şey görülemiyordu. Geçmişteki Grid olsa, eşyayı tanımlamadan önce şikayet etmeye başlardı.

“Bu ne boktan bir şey böyle! Sırf bir göz bandı almak için mi on günümü çöpe attım? Hasiktir! Bu ne lan? Lauel, seni gidi $%!#$!”

Böyle derdi. Tantana çıkarırdı. Ama Grid artık o kadar çocuksu değildi.

‘Lauel bunu almamı boşuna tavsiye etmiş olamaz.’

Eşyada mutlaka bir numara olmalıydı. Bir eşya sadece dış görünüşüyle ayırt edilemezdi. Grid’in beklentileri yüksekti.

“Efsanevi Demircinin Tanımlaması.”

[Efsaneye dönüşen demirci, eşyaları mükemmel bir ayırt edici gözle tanımlayabilir. Hedef eşyada gizli bir özellik varsa, bulunacaktır.]

Ttiring~

[Katliamcı’nın Göz Bandı]
Derece: Eşsiz
Dayanıklılık: 7/7
* ‘Hayati Nokta Tespiti’ becerisi oluşturulacaktır.

Katliamcı uzun süre işkence gördü. Ayrıca sayısız insanın işkence görmesini izlemeye zorlandı.
Sonuç olarak, hayati noktalar konusunda yüksek bir kavrayışa sahiptir.
Bu göz bandı Katliamcı tarafından uzun süre kullanılmış ve bu yeteneği kazanmıştır.
Kullanım Koşulları: Yok.
Ağırlık: 0.1

[Eşyada gizli bir özellik keşfettiniz!]
[Bu, kin dolu bir eşyadır. Kullanıcı öldürme dürtüsünün egemenliği altına girecek ve pervasız bir katile dönüşecektir.]

Lanet. Bu lanetli bir eşyaydı. Mantığını yitirmiş bir katil olursa oyunu normal şekilde oynaması imkânsızdı. Ama Grid’in umurunda değildi. Lanet mi? Direnip geçerdi.

“Lauel, seni güzel adam.”

Grid heyecanlanmıştı. Şu an Lauel’i çağırıp ona sarılmak istiyordu. Katliamcı’nın Göz Bandı iyi bir eşyaydı. Hayır, sadece iyi seviyesinde değildi. Pagma’nın Halefi’nin ‘sınırlarını’ aşmasına yardımcı olacak bir eşyaydı.

‘Hayati Nokta Tespiti alacağımı düşünmemiştim.’

Hayati Nokta Tespiti. Sadece savaş için optimize edilmiş az sayıda sınıfın edinebileceği üst düzey bir pasif beceriydi. İşlevi basitti. Adından da anlaşılacağı gibi, rakibin hayati noktalarını belirliyordu.

Ancak bu basit işlevin muazzam bir gücü vardı. Eğer hayati noktaya tam isabet sağlanırsa, kritik vuruş olasılığı artar; kanama, felç ve diğer durumlara neden olurdu. Başka bir deyişle, saldırı gücünün dramatik bir şekilde artacağı anlamına geliyordu.

‘Lauel, Haynes’ten devasa bir şey koparmış.’

Bir numaralı canavar tanımlayıcı, Haynes. Canavarların özelliklerine dayanarak hangi eşyaları düşüreceklerini tahmin edebiliyordu. Minor bir maden dedektörüyse, Haynes de bir eşya dedektörüydü.

‘Lauel bu bilgiyi Haynes’ten almak için kim bilir ne kadar para bayılmıştır.’

Grid, Lauel’in sadakatinin derinleştiğini fark etti. Efendisinin zayıflığını aşmak için çok çalışmıştı, bu yüzden Grid’in ona olan sevgisi arttı.

‘Lauel, Lord olarak yapmam gereken işlerle meşgul... Bu sıkı çalışmasının karşılığını mutlaka vermeliyim.’

Grid göz bandını takarken keyifle söz verdi. Sonra ilginç bir şey oldu. Göz bandıyla kaplı sol gözü sönük, kırmızı bir ışık yaymaya başladı. Işık o kadar zayıftı ki aydınlık bir yerde fark edilmesi zordu. Ancak burası gibi karanlık bodrumlarda net bir şekilde görülüyordu.

Lauel bunu görse herhalde heyecandan uçardı.

[İnsanlara olan nefretiniz büyüyor. Birini öldürme dürtüsüyle doluyorsunuz.]
[Direndiniz.]

Grid’e yeni bir bakış açısı sunuluyordu. Randy yanında duruyordu ve Grid Klon'nun ‘çekirdeğini’ net bir şekilde görebiliyordu. Tam isabetli değildi ama hedefin hayati noktalarını kavrayabilecek kadar güçlüydü.

‘Bir tarafın görüşünün kapanacağından endişeleniyordum. Neyse ki öyle bir durum yok.’

Mükemmel bir eserdi. Tabii bu, öldürme dürtüsü lanetinin bastırılabileceği varsayımı üzerineydi. Grid’in sevinci, papaya baskın yapıp Kutsal Işık setini ele geçirdiği zamanla kıyaslanabilirdi.

“O zaman...” Grid, Noe’yi izledi. Mütevazı uzunlukta sevimli bir kuyruğu vardı. Ucundaki beyaz kısım bir çiçeğe benziyordu. “Kuyruğun senin zayıf noktan...”

“Ben cehennemin en iyi iblis canavarıyım. Benim zayıf noktam yok! Nyang!”

Noe blöf yaparak patilerini kaldırdı. Zayıf noktasının fark edilmesinden dolayı kafası karışmış gibi görünüyordu. Grid, Noe’ye kuyruğunu koruması için bir zırh yapmayı düşündü. Sonra dikkatini Katliamcı’dan düşen başka bir eşyaya çevirdi.

Katliamcı’nın Maskesi. Yüzün sağ yarısını kapatacak şekilde tasarlanmış demir bir maskeydi.

‘Malzemesi kara demir.’

Sıradan maskelerin aksine, bu iyi bir madenden yapılmıştı. Ancak tasarımı kasvetliydi. Ağlayan göz şekli, gülen ağız şeklinin zıttı gibi görünüyordu. Bir palyaço maskesini andırıyordu. Üzerine oyulmuş birkaç gözyaşı damlası bile vardı.

‘Bu maske hakkında hiçbir şey duymamıştım.’

Muhtemelen üzerinde durulmaya değmeyecek küçük bir eşyaydı. Grid’in pek bir beklentisi yoktu.

“Efsanevi Demircinin Tanımlaması.”

Ttiring~

[Katliamcı’nın Maskesi]
Derece: Efsanevi
Dayanıklılık: 39/39 Savunma: 21
* ‘Kötü Ruhun Kanlı Gözyaşları’ becerisi oluşturulacaktır.

Yarı insan, yarı canavar olarak doğmadan hemen öncesine kadar acı dolu bir hayat süren bir varlık olan Katliamcı’nın üzüntüsünü yansıtan bir maskedir.
Kullanım Koşulları: Yok.
Ağırlık: 55

[Eşyada gizli bir özellik keşfettiniz!]
[Bu, kin dolu bir eşyadır. Kullanıcı öldürme dürtüsünün egemenliği altına girecek ve pervasız bir katile dönüşecektir.]

[Kötü Ruhun Kanlı Gözyaşları]
Darbe alındığında, %8 ihtimalle bir kan akışı salma şansı vardır. Fışkıran kan Katliamcı’nın maskesini kana boyayacaktır. Bu durum 10 kez gerçekleştiğinde, maske belirgin bir kırmızıya dönecektir.
O an, kullanıcının saldırı gücü 5 saniye boyunca %50 artacaktır.

“Oha.” Refleks olarak haykırdı.

Grid şaşkına dönmüştü. Kötü Ruhun Kanlı Gözyaşları. Koşullu tetiklenen bir beceri olabilirdi ama gücü mükemmeldi. Resmen hileli bir beceriydi. Efsanevi dereceli bir eserdi.

‘Lauel bu eşyadan bahsetmedi çünkü o da bilmiyordu.’

Bu, Haynes’in hâlâ eksikleri olduğunun kanıtıydı. Sonuç olarak, bu büyük bir kâr demekti. Eğer Haynes bu maskenin varlığını bilseydi, Lauel çok daha büyük bir ücret ödemek zorunda kalırdı.

“Kukukuk.”

Grid gülmeden edemedi. Yüzünün yarısı siyah bir maskeyle kaplıydı ve sol gözü kırmızı kırmızı parlıyordu, bu da onu bir iblis gibi gösteriyordu. Üzerindeki baskı seviyesi, geçmişte Donukışık Ork Şefi Miğferi’ni taktığı zamandan çok daha yüksekti.

Lauel bunu görse şok olurdu.

***

“B-Bu...”

Kont Zebra haberi alınca koşa koşa geldi ve önündeki manzaraya inanamadı. Yenilmez Katliamcı ölmüştü, geriye sadece birkaç vücut parçası kalmıştı. Ve bunu tek bir kişi yapmıştı!

“K-Kimsin sen? Heok?”

Bu gerçekten bir insanın becerisi olabilir miydi? Zebra soruyu sorduktan sonra yutkunarak duraksadı. Grid’i o tuhaf maske ve göz bandı içinde görünce ödü koptu.

‘Gözlerinde kırmızı bir ışık var...’

Hiç insana benzemiyordu. Belki de gerçek bir iblisti? Grid, binbir türlü şey hayal eden Kont Zebra’ya elini uzattı.

“Küpeleri ver.”

“A-Anlaşıldı!”

Kont Zebra en değerli hazinesini Grid’e uzattı. Kara Kuvars Küpeler, kullanıcının zekâsını %15 artırıyordu. Nesillerdir ailesinden miras kalan güzel bir hazineydi. Katliamcı’yı öldürmek için kimse öne çıkmayınca çaresiz kalmış ve bunu ödül olarak teklif etmişti. Bunu gerçekten birine vereceği bir günün geleceğini hiç düşünmemişti. Şimdi boşa gitmişti.

‘Bunu Katliamcı’yı öldürmeye gelen şövalyelere vermem gerekiyordu... Kahretsin, bu herifin peşine suikastçılar takmam lazım.’

Kont Zebra’nın açgözlülüğü sinsi bir plan yapmasına neden oldu. Ama asıl açgözlü olan kimdi? Tabii ki Grid’di. Grid, Kont Zebra’nın gözlerini anında okudu.

‘Şu rezil herife bak.’

Pisik.

Grid sırıttı. Bunun üzerine Kont Zebra sordu.

“N-Neden aniden gülümsüyorsun?”

“Sevimli.”

“Ne...?”

Kont Zebra’nın yüzü öfkeyle doldu. O koskoca imparatorluğun bir kontuydu ve 40 yaşının üzerindeydi ama ona sevimli mi denmişti? Sanki bir evcil hayvanmış gibi mi? Bu bariz bir alaydı.

‘Kafayı yemiş piç!’

Kont Zebra Grid’den hiç hoşlanmamıştı. En başından beri bu genç adamın pis bir ruhu vardı. Kont Zebra, Grid’e acımasızca işkence edip onu öldürmek istiyordu.

“T-Teşekkür ederim.”

Ancak Kont Zebra, Katliamcı’yı tek başına öldüren Grid’in gözlerine bakmakta zorlanıyordu. Şimdilik sadece Grid’in siktir olup gitmesini istiyordu. Grid, Kara Kuvars Küpeleri kuşandı.

[Zekâ %15 artacak.]

‘Bu, S+ derece bir görevin ödülü.’

Aslında zekâyı %15 artıran bir aksesuar çok değerliydi. Herhangi bir büyücü buna göz koyardı. Ancak her türden unvanın etkisi sayesinde Grid’in zekâsı zaten 1.000’i aşmıştı ve buna ihtiyacı yoktu. Tüm becerilerini kullanmaya yetecek kadar manası vardı ve artık Dainsleif kullanmıyordu, bu yüzden büyü gücü o kadar da önemli değildi.

‘Mavi orikalkuit aksesuar yapabilen bir usta bulana kadar bunu kullanacağım.’

Grid, bakışlarını kaçıran Kont Zebra’ya bir soru fırlattı.

“Zayıf insanları hiç düşünüyor musun?”

“...?”

Kafa karıştırıcı bir soruydu. Kont Zebra bu korkunç adamın ortadan kaybolmasını istiyordu. Ama içindekileri dile getirmeye cesaret edemedi.

“Bu benim bildiğim bir şey değil.”

O, bir kontun oğlu olarak doğmuş güçlü bir adamdı. On binlerce insan önünde eğiliyor, binlerce asker ona itaat ediyordu. Zayıf mı? Böyle şeylerle hiç ilgisi yoktu.

Grid başını salladı. “Doğru. Senin böyle bir şeyi bilmen imkânsız.”

Hiçbir zaman tek taraflı zorbalığa maruz kalmamıştı. Grid, bunun kadar acı verici ve korkunç bir şey olmadığını biliyordu. Kendi halkına karşı suç işleyen ve eğlence için insanlara işkence eden Kont Zebra’yı kurtarmaya hiç niyeti yoktu.

“Sen, her tarafın zayıflık dolu değil mi?”

Kırmızı gözler Kont Zebra’nın tüm vücudunu süzdü. Zebra’nın içgüdüleri ona çığlık atıyordu ve geri adım attı.

“N-Ne? Ne yapmaya çalışıyorsun?”

Grid omuz silkti.

“Ne mi yapıyorum?”

Sonra öylece çekip gitti mi? Kont Zebra, Grid’in uzaklaşan ayak seslerini duyunca rahatladı. Ayak sesleri tamamen kesilene kadar bekledi, sonra salona doğru koşmaya başladı.