Bölüm 53: 11.Kısım – Kâhinler Gecesi (4)

Kızıl meteoritin etrafında kırmızı bir aura titreşti ve ışık tüm platforma yayıldı.

“Ohh! Nihayet!”

Kâhinlerden bazıları heyecanla çığlık attılar.
Jung Heewon ile Lee Hyunsung hızla yanıma yaklaştı.

“Kaçın derken? Ne…”

Artık çok geçti.
Kızıl aura peronun tamamına yayıldı ve istasyonu çevreleyen silik bir bariyer oluştu. Artık hiçbir kâhin Anguk İstasyonu’ndan çıkamayacaktı.

[Aşırı filtrelemeyi protesto eden takımyıldızları pankartlarını indiriyorlar.]

[Birçok takımyıldızı ‘alamet’e parlak gözlerle bakıyor.]

[Takımyıldızı Altın Başlığın Esiri durumu meraklı gözlerle izliyor.]

[Takımyıldızı Gizemli Entrikacı parlak stratejini bekliyor.]

Takımyıldızları coşmuştu ve bana dolaylı mesajlar gönderiyordu.

Hayatta Kalma Yolları dünyasında en tehlikeli durum, takımyıldızlarının eğlence moduna geçtiği anlardı.

Gergin Jung Minseob’a sordum, “No. 1124 mü bugün, burada toplanmayı öneren kişi?”

“Ha? Bilmiyorum… Hep birlikte karar verdik…”

Sanki biri bana on tane tatlı patates yedirmiş gibi içim tıkandı. İşlerin bu noktaya gelmiş olmasına inanamıyordum.

— Herkes arkamda toplansın.

Onları korurken gözümü meteoritten ayırmadım.

— Kaçmıyor muyuz?

— Gidemeyiz. Arkana bakarsan bir bariyer görebilirsin.

— Huh? Ne bariyeri?

Peronun ortasındaki meteorite bakarken cevap vermedim.

[Meteorit], ‘Beşinci Senaryo’nun ana olayıydı. Meteoritin içindeki tehlike; rengine, parlaklığına, boyutuna ve türüne göre değişirdi. Ve şu anda baktığım bu meteor asla çatlamaması gereken meteordu.

Üçüncü regresyonda yıldız kalıntısı veren meteor parlak kırmızıydı… bu yüzden kafaları karışmış olmalıydı.

“Acaba hangi yıldız kalıntısı çıkacak?”

“Şey…”

Bazı kâhinler henüz durumu fark edemediklerinden meteorite dokundular.

[Beşinci ana senaryonun bir alameti ortaya çıktı.]

Ardından mesaj belirdi.

“Eh? Bu da ne?”

“Neden birden Ana senaryo …”

Meteoritin yüzeyinde ince bir çatlak oluştu ve kırmızı bir ışık fışkırdı. Çatlağın içine merakla bakan kâhin, ilk etkilenen kişi oldu.

Kâhinin başsız bedeni, ipleri kopmuş bir kukla gibi yavaşça yere devrildi.

“Ne oluyor?!”

Kâhinler çığlık atarak geri çekildi ama artık krizden kaçmaları imkânsızdı.

Ekibimle birlikte kenara çekildim ve durumu gözlemledim. Hayatta Kalma Yolları’nda bu tür meteoriti hatırlıyordum ama içinden ne çıkacağını kestirmek zordu.

Lütfen… o ‘felaket’ olmasın.

Meteor tamamen yarıldı ve içinden kızıl lavlar aktı. Peron yanmaya başladı, ağır bir koku yayıldı. Havanın sıcaklığı hızla yükseldi ve nefes almak zorlaştı. Çevre değişiyordu. Bu… lav bölgesi miydi?

Bu da demekti ki…

[5. Sınıf ateş ejderi türü Küçük Ejder Igneel ortaya çıktı!]

“Siktir! Ne? Hani Yıldız kalıntısı…?”

Şaşkınlığa kapılan bazı kâhinler gecikmeli olarak yeteneklerini kullandı. Ancak meteoritten çıkan uzun bir kuyruk, kaçmaya çalışan birkaçını yakaladı.

“Kuaaack!”

Kuyruğa yakalanan kâhinin bedeni anında yanıp kül oldu. Bazıları kuyruğa saldırdı ama silahları erimeye başladı.

“B-Bu canavar…”

Meteor en fazla iki metreydi ama içinden sürünerek çıkan yaratık beş metreden uzundu.

Jung Heewon sordu.

— Bu da ne böyle?!

— Bu bir felaket.

— Felaket mi?

Son bir çatırtıyla, meteoritin geri kalanı da parçalandı ve Ateş Ejderi türünün tam formu başka bir boyuttan ortaya çıktı.

Kuuuuoooh!

Yeni doğmuş, vahşi bir ejderha. Üstelik bozulmuş bir türdü. Yine de ejderhaların tüm canavar türlerinin zirvesinde yer almasının bir sebebi vardı.

6. sınıf bir canavar buradaki tüm kâhinleri yok edebilirdi; bu ise 5. Sınıf bir ateş ejderiydi.

“Yoo Joonghyuk-nim!”

Bazı kâhinler bana seslendi; tüm dikkat yine üzerime çevrilmişti. Kaşlarımı çattım. Olayı çıkaran onlardı ama benim mi çözmemi bekliyorlardı?

“Kenarlara çekilin.”

İtaatkâr yavru köpekler gibi herkes peronun bir köşesine geçti. Hızlı davrananlar perondan yukarı koşmaya başlamıştı bile. Ama...

“Kahretsin, bariyer var!” Bozulmuş bir alt ejderha bile bir ‘küçük felaket’ti. Aslında küçük ya da büyük olması fark etmiyordu; bu noktada umutsuzluğun seviyesi neredeyse aynıydı.

Neyse ki saldırı düzenini biliyordum. Joonghyuk’un sayısız regresyonundan birinde, gerçekten de bu tür bir canavarla karşılaşmıştı. Grup üyelerine baktım.

— Birazdan gizli bir senaryo başlayacak.

— Gizli senaryo mu?

— Bu, dördüncü senaryoda ortaya çıkmaması gereken bir şey. Zorluk derecesi anormal, bu yüzden yakında bir müdahale olacak.

Bu felakete karşılık verebilmek için, beşinci senaryoda elde edilen çeşitli ayrıcalıkları ihtiyaç vardı. Mavi ya da yeşil meteoritlerden çıkan eşyalar gibi…Ama şu an elimizde hiçbir şey yoktu.

Evet. Denge için bir şeyler verilmek zorundaydı.

[Bazı takımyıldızları, olağandışı senaryo zorluğundan şikâyet ediyor.]

Tam da dediğim gibi. Bir sonraki anda, havada kıvılcımlar saçıldı ve çocuğa benzeyen küçük bir varlık belirdi. Bihyung gibi düşük seviye bir dokkaebi değildi. Üzerinde düzgün bir takım elbise, başında iki küçük boynuz vardı.

Adını bilmiyordum ama ne olduğunu biliyordum. Orta seviye bir dokkaebi.

[Hımm. Sıkıntılı bir durum. Bu ‘rotaya’ nasıl girdiniz ki zaten? Son zamanlarda kendinize biraz fazla güveniyor gibiydiniz… Off.…]

Derin sesi yankılandığı anda, Küçük Ejderha olduğu yerde donakaldı. Orta seviye bir dokkaebi bile bu seviyede bir ‘senaryo müdahalesi’ yapabilirdi.

[Daha dördüncü ana senaryoyu bile temizlememişken neden bir ‘felaketi’ uyandırıyorsunuz ki?]

Orta seviye bir dokkaebinin ortaya çıkması, ‘başlangıç senaryolarının’ neredeyse sona erdiği anlamına geliyordu. Burayı gözetlediği sürece, Bihyung’la yaptığım sözleşmeden doğan avantajları neredeyse hiç göremeyecektim.

[Aranızdan bazılarının sizi önemseyen destekleyici takımyıldızları var, bu yüzden ölmenize izin veremem… Ama zorluk seviyesini de düşüremem...]

Bakışları bana odaklandı.

“Ama bu adil değil! Henüz dördüncü ana senaryo bile temizlenmedi.” Diye bir kâhin bağırdı. Etrafındaki kâhinlerin hızla ağzını kapattığını gördüm. Şu anda bir dokkaebiye bağırmanın hiçbir hayrı yoktu.

[Kararımı verdim. Zorluğu düşürmeyeceğim.]

Kâhinler dokkaebiye öfkeyle baktı. Ortamda yalnızca nefes sesleri kaldı. Hayatta Kalma Yolları’nı okudukları için biliyorlardı; dokkaebiler kuralları keyfine göre bozamazdı. Ama bunu da biliyorlardı.

[Yine de… hepinizin böyle ölmesi pek eğlenceli olmaz. Bu yüzden elimden geldiğince senaryoyu biraz değiştireceğim.]

Dokkaebi düşündüğümden daha konuşkandı.

[Gizli senaryo başlıyor!]

Küçük ejderha yeniden hareket etmeye başladı. Kızıl deri kaplı pençelerini peronun zeminine vurdu. Saçılan molozlardan kaçınarak beliren senaryoya baktım.

+

<Gizli Senaryo – Birleşirseniz Ölürsünüz. Dağılırsanız Ölürsünüz>

Kategori: Gizli

Zorluk: A

Temizleme Koşulları: Zaman sınırı içinde ‘Küçük Ejder Igneel’i avlayın ya da onun saldırılarına dayanarak hayatta kalın.

Süre Sınırı: 20 dakika

Ödül: 3.000 jeton

Başarısızlık: Ölüm

*Bu görevde gizli alanlar saklıdır.

+

20 dakikalık bir hayatta kalma görevi. Başlığından içeriğine kadar her şeyiyle saçmalıktı. Lee Hyunsung sordu.

— Onu avlamamız mı gerekiyor?

— Hayır, aklından bile geçirme.

Bir Felakete felaket denmesinin sebebi vardı sonuçta. Gerçek Yoo Joonghyuk bile 5. Sınıf bir ateş ejderhasını avlayamazdı. Perondaki duruma baktım. Akıp giden alevler etrafa yayılmaya başladı.

Kwa kwa kwa kwa!

“Kuaaack!”

Alevlere yakalanan kâhinler küle döndü. Alevlerin yaktığı duvarlar eridi, korkunç biçimde büküldü. Yaratık ağır ağır bu tarafa ilerliyordu.

“Herkes saat yönünün tersine koşsun!”

Sıcakta hiç durmaksızın canavarın dönen kafasının önünde hızla koştuk. Neyse ki Huiwon ve Hyeonseong iyi yetişiyordu. Minseop ve Seongguk biraz geride kalsalar da sorun yok gibiydi.

Bu kez, şemayı bildiğim için kurtulduk. Sorun şu ki yaratık aynı saldırıyı sürekli kullanmayacaktı.

[5. Sınıf ateş ejderi türü Küçük Ejder Igneel, Yıkımın Alevleri’ni hazırlıyor.]

…Başlamıştı. Genel saldırıdan bir şekilde kaçınmıştık ama asıl kriz şimdi geliyordu.

“Bir platform bulun.”

“Ne?”

“5 sayısı… ya da 2 ve 3! Her neyse, toplamı 5 eden bir şey bulun, çabuk!”

[Gizli alan etkinleştirildi.]

[Numaralandırılmış platformlar etkinleştirildi.]

[Uygun sayıda kişi platforma girdiğinde, Mutlak Kalkan 10 saniye içinde etkinleştirilebilir.]

[Platformdaki sayı aşılırsa Mutlak Kalkan etkinleşmez.]

Bu sistem mesajını tüm kâhinler duydu. Aynı anda istasyonun her yanına, yaklaşık iki pyeong büyüklüğünde platformlar belirdi.

“Platform mu? Ah, doğru ya!”

“Gizli alan!”

Hareketlenen kâhinlere bakarken dudaklarımı ısırdım. Kıkırdayan takımyıldızlarının yansımaları gözlerime vuruyordu. Peki neden bu kadar çok takımyıldızı senaryonun zorluğuna itiraz etmişti?

Cevabı basitti. Sadece ölümden ibaret bir hikâyede eğlence yoktu. Dev bir yaratığın karıncaları ezip geçmesini istemiyorlardı. Bu herifler, karıncaların hayatta kalmak için karşı koymasını istiyordu. Yaşamak uğruna, karıncalar kendi türünü bile ısırırlardı.

[Birçok takımyıldızı durumu heyecanla izliyor.]

Lanet olası piç takımyıldızları.

“Kahretsin, git!”

“Kuheeok!”

Az önce birbirlerine dostça numaralarını söyleyen kâhinler, şimdi ‘1’ numaralı platform için birbirlerine silah çekiyorlardı. Platforma yaklaşırken kanlar içinde yere yığılanlar oldu. Hızlı olanlar çoktan platforma çıkmış, tetikte bekliyordu.

Bir gözüm onlardaydı. Bunu tuzağı birinin planladığı belliydi.

Muhtemelen havarilerdi. Kâhinlerin burada toplanacağını biliyor, erken pes edenleri bu fırsatla temizlemeyi planlıyorlardı.

İyi bir fikirdi. Geleceği bilen kişi sayısı, bilgi ne kadar önemsiz olursa olsun, ne kadar azsa o kadar iyiydi.

Tahmin etmem gerekirse, ‘normal’ insanlar olsalardı havariler güvenli bir mesafeden izleyip burada pes edenlerin ölüşüne gülüyorlardı. Ancak ellinci bölümün ötesini okumuş olmaları, normal olmadıklarını gösteriyordu; hatta kendilerine ‘havariler’ unvanını vermiş, bilgiyi kontrol etmeye takıntılı hâle gelmişlerdi.

Kırmızı meteoriti bir tuzak olarak kullanacak kadar zekilerse, felaketin nasıl aşılacağını da bilmiyorlar mıydı? Başka bir deyişle…

— Temsilci-nim! Burada platform yok!

— Burada da yok!

Jung Heewon ve Jung Minseob telaşla bağırdı. Ekibimizin bulunduğu yerde hiç platform yoktu.

— Ah, burada bir tane var! Ama…

Zorlukla bulunan platformun üzerindeki sayı uğursuzdu.

Dört. Yani o platformda yalnızca dört kişi hayatta kalabilirdi. Ama bizim ekibimiz beş kişiydi.

[5. Sınıf ateş ejderhası türü, Küçük Ejderha Igneel, Yıkımın Alevleri’ni kullanıyor.]

Peronun merkezinden dev bir kıvılcım yükseldi ve tüm istasyona yayılmaya başladı. Bu, küçük ejderhanın tam güç saldırı yeteneğiydi. Bu kadar uzakta olmama rağmen ısı derimi yakıyordu. Kalkan şimdi etkinleşmezse, ekibim yok olurdu.

“T-Temsilci-nim?”

Lee Sungkook ve Jung Minseob bakışlarımla karşılaşınca titredi. Kırılmaz İnanç’ın kabzasını sıktım. Tam o anda...

“Yoo Joonghyuk-nim!”

Arkamı döndüm ve bir kâhin gördüm. Ayak bastığı platformda ‘2’ rakamı yazıyordu. İçinde bulunduğumuz bu acil duruma rağmen adam son derece sakindi görünüyordu. “Buraya gel!”

Şu herif…? Birkaç anı gözümün önünden hızla geçti. Ona doğru koşarken grubuma bağırdım.

“Kalkanı etkinleştirin!”

[Mutlak Kalkan etkinleştirildi!]

Kuoooooh!

Alevler perondaki her şeyi yaktı kavurdu. Bana azıcık bir temas etseydi eriyip giderdim.

“Ohh… iyi ki yetiştiniz.”

Kalkanı nefes kesen bir zamanlamayla etkinleştiren adam rahatlamış bir şekilde iç çekti. Ona sordum, “Kimsin sen?”

Adam hafifçe güldü. “Hayal kırıklığına uğradım. Şimdiden unuttunuz mu? Ben No. 1168’im. Asmodeus’tan bahseden…”

Hatırladım. Bana Şeytan Kral Asmodeus’tan söz eden oydu.

“Kastettiğim bu değildi.” No. 1168’in gözleri titredi.

Daha önce hiç düşünmemiştim. Şeytan Kral Asmodeus ile Yoo Joonghyuk’un karşı karşıya geldiği sahne… Daha doğrusu, ikinci regresyonda Yoo Joonghyuk’un şeytan kral tarafından tek taraflı olarak ezildiği sahne.

O sahneyi çok sevdiğim için net biçimde hatırlıyordum.

Ancak... o sahne, 50. Bölümden önce görünmemişti. Hayatta Kalma Yolları’nın tamamını okumuş biri olarak, bundan emindim. Kılıcımı çıkardım ve ağzımı açtım.

“Bir kez daha soruyorum. Sen kimsin?”

[Özel niteliğinin etkisiyle, bazı sahnelere dair anıların güçlendi.]

Şeytan Kral Asmodeus’un hikâyesi, Hayatta Kalma Yollarında tam olarak 57. Bölümde ortaya çıkmıştı. Adamın o rahat ifadesinde yavaş yavaş çatlaklar belirmeye başladı.