Bölüm 951: Talepler.

Tek bir kelime.

Ama gökyüzü buna kükreyerek karşılık verdi.

Gök gürledi, sağır ediciydi.

Havanın ta kendisi Magnus'un varlığıyla yüklenerek elektrikle çatırdadı.

Anılar zihnine doluşurken Vexarius'un öfkesi derin bir kaş çatmasına dönüştü.

Luminous ile olan savaş.

Magnus Ravenstein'ın araya girdiği o an—

O ortalığı kasıp kavururken onu yere seren adam.

Ve şimdi, bir kez daha yoluna çıkıyordu.

Vex sertçe nefes verdi.

Aurası yatıştı.

Çatık kaşları duruyordu ama ses tonu değişmişti; sesinde neredeyse eğleniyormuş gibi bir tını vardı.

"Görüşmeyeli uzun zaman oldu, Magnus. Hâlâ eskisi kadar hırçınsın."

Magnus kılını bile kıpırdatmadı. İfadesi değişmedi.

Hava sadece daha yüksek sesle çatırdadı.

"Kendimi tekrar etmeyeceğim."

Son bir uyarı.

Vex'in durgun bakışları birkaç saniye Magnus'un üzerinde kaldıktan sonra nihayet Atticus'a kaydı, gözleri onun üzerinde oyalandı.

"Haber getirdim."

Bileğinin ufak bir hareketiyle ileriye bir parşömen fırlattı.

Atticus onu tutmadı.

Eserlerle yaşadığı onca berbat durumdan sonra, bir şeye körü körüne dokunacak kadar aptal değildi.

Bunun yerine havayı manipüle ederek parşömeni havada asılı bıraktı.

Vexarius'un sözleri ayrılmadan hemen önce yankılandı.

"Buna daha sonra devam edeceğiz, velet."

Ve bununla birlikte ortadan kayboldu.

Çok sayıda Ravenstein savaşçısı silahlarını çekmiş halde alana daldı.

Bakışları etrafta gezindi, tehdidi arıyorlardı...

Ancak ifadeleri şaşkınlığa dönüştü.

Orada sadece Magnus ve Atticus duruyordu.

Başka hiç kimse yoktu.

Atticus'un yüzüne küçük bir gülümseme yerleşti.

'Tam manyaklar.'

Savaşma arzuları kendi iyilikleri için fazla şiddetli yanıyordu.

Bakışları kaydı, Avalon'a ve yaklaşan savaşçılara odaklandı.

Gücü hissetmişlerdi, Paragon seviyesinde olduğunu biliyorlardı.

Buna rağmen yine de koşup gelmişlerdi.

"İyi misin?" diye sordu Avalon, gözleri hâlâ etrafı tarıyor, duruşu kaskatı duruyordu.

Daha birkaç an önce orada güçlü bir varlık hissetmişlerdi...

Ve şimdi? Yok olmuştu.

"İyiyim, baba."

Magnus'un sesi mırıldanan savaşçıların sesini bastırdı.

"Vexarius geri döndü."

Toplanan Ravensteinların arasında bir şok dalgası yayıldı.

O manyak piç geri mi dönmüştü?

Ancak korku yerine savaş ruhları alevlendi.

Açıkçası, Gözcü Muhafızlarla çatışmalar artık sıradan bir hal alacaktı.

"Ne istiyordu?"

Avalon'un bakışları karardı.

Sormasına bile gerek yoktu, biliyordu.

Vexarius, Atticus için gelmişti.

Magnus'un gözleri havada süzülen parşömene kaydı.

"O da ne?..." Avalon'un bakışları keskinleşti.

"Biz de tam onu öğrenecektik."

Atticus hâlâ ona dokunmamıştı.

Havayı manipüle ederek parşömeni önlerinde açtı.

Açıldığı an—

Dışarıya doğru bir enerji dalgası patladı.

Hava değişti.

Magnus, Avalon ve Atticus'un ifadeleri ciddileşti.

O his.

O kana susamışlık.

Vampyros.

Avalon'un sesi alçak ve ciddi bir tonda çıktı.

"Vampyros bir mektup göndermiş..."

Fakat Magnus ve Atticus onu okumaya başlamıştı bile.

Onların kalibresindeki varlıklar için kelimeleri özümsemek bir saniyeden bile kısa sürmüştü.

Ve ardından, sessizlik.

Sadece Atticus tarafından bozulan bir sessizlik.

Kıkırdadı.

Bu, eğlence dolu, içten bir gülüştü. Vexarius'un sadece aşağılama barındıran gülüşü gibi değildi.

Hayır.

Atticus baştan aşağı keyiflenmişti. Eğleniyordu.

Bu bir şaka olmalıydı.

Ama bu şekilde tepki veren tek kişi oydu.

Magnus'un aurası bunaltıcı bir hal aldı.

Avalon'un öfkesi patlak verdi.

Geri kalan Ravensteinlar, Atticus'un varlığına çekilmiş bir halde kalıp dinlemek istemişti—

Ancak atmosfer değişmişti. Magnus ve Avalon'dan yayılan saf öfke, alanı boşaltmak için yeterliydi.

Çok geçmeden geriye sadece üçü kaldı.

Kelimeleri tekrar okurken, sanki gözlerinin onu yanılttığına kendini ikna etmeye çalışıyormuş gibi Avalon'un yumrukları titriyordu.

Ancak kelimeler aynı kalmıştı.

Gözcü Muhafız Paragonu haklıydı. Bir haber getirmişti.

Ulu Büyükler ile olan savaşın üzerinden henüz bir gün bile geçmemişti ki Vampyros şimdiden taleplerini göndermişti.

...

İnsan Bölgesinin Liderlerine,

Hoş karşılanmadığınız yerlere izinsiz girdiniz, kutsal olanı kirlettiniz ve Vampyros'un ebedi egemenliğine karşı kılıçlarınızı kaldırmaya cüret ettiniz.

Bölgemize davetsizce yürüdünüz, türümüzün kanını döktünüz, şehirlerimize saygısızlık ettiniz ve Ulu Büyüklerimizden birini katlettiniz.

Bu boyutta bir yara görmezden gelinemez.

İnsanlığın kibri haddini aşmaya devam ediyor, yine de size bir çıkış yolu sunmaya hazırız.

Vampyros sabırlıdır.

Bizler, daha alt seviye varlıkların küçük sürtüşmelerinin üzerindeyiz.

Bir merhamet göstergesi olarak, ırklarımız arasındaki ilişkiler onarılamaz bir şekilde kopmadan önce İnsan Bölgesinin hatasından dönmesine izin vereceğiz.

Aşağıdaki şartlara hiçbir direniş göstermeden uyacaksınız:

• Apeks Atticus Ravenstein, kan bağlarımızın birleşmesini sağlamak amacıyla Lirae Bloodveil ile evlenecektir.

• Halkımızın can damarını sürdürmek için düzenli olarak insan kanı haracı verilecektir.

• Sektör 10 bize devredilecek ve yönetimi kalıcı olarak bizim egemenliğimiz altına girecektir.

• Gereksiz çatışmaları önlemek adına insanlığın askeri gücü sınırlandırılacaktır.

• Vampyros temsilcileri, insan liderlik konseyleri arasında hak ettikleri yeri alacaktır.

• Mana kuyularına ve enerji kaynaklarına özel erişim hakkı Vampyros'a verilecektir.

• İnsanlığın silah ve teknoloji alanındaki gelişmeleri Vampyros ile paylaşılacaktır.

• İnsan kuvvetleri, çağrıldıkları takdirde Vampyros'a askeri destek sağlayacaktır.

• Vampyros'un insan bölgelerinde kısıtlama olmaksızın avlanmasına izin verilecektir.

• Kilit konumdaki insan Paragonları, Vampyros komutasına verilecektir.

• Ticaret ve ekonomi sistemleri, Vampyros'un ihtiyaçlarına öncelik verecek şekilde düzenlenecektir.

• İnsan Bölgesi, Vampyros ırkının üstünlüğünü kamuoyu önünde kabul edecektir.

• Konseyin önünde resmi bir özür dilenecek ve Apeks Atticus Ravenstein'ın diz çökeceği sembolik bir boyun eğme töreni gerçekleştirilecektir.

• Vampyros; insan akademilerinin, askeri eğitim merkezlerinin ve önemli kurumların yönetimini denetleyecektir.

• İnsan Bölgesinin gelecekteki tüm yöneticileri Vampyros'a sadakat yemini edecektir.

• İnsan kuvvetleri, gerektiğinde Vampyros'un çatışmalarında savaşmak üzere hazır bulundurulacaktır.

Bu şartlara uymak için bir gününüz var.

Eğer bu şartlar reddedilirse, Vampyros İnsan Bölgesini bir düşman olarak kabul edecektir.

Sabrımızın da bir sınırı var.

—

Atticus şartları bir kez daha okudu.

Ve sonra...

Tekrar bir kahkaha krizine girdi.