Bölüm 811: Karar

Atticus'un element tapınaklarına ziyareti ani olmuştu. Ancak her tapınak ustası onun kendi bölgelerine yaklaştığını fark eder etmez onu karşılamak için dışarı koştu.

"Apex Atticus! Sonunda hava elementini ilerletmeye hazır mısın?"

"Tabii ki hayır! Alanını oluşturmak için ışık tapınağına geliyor!"

"Aeliana, dünyadaki en güzel kadın olduğunu düşünüyorum ama bunu almana izin vermeyeceğim!"

Hava tapınağı ustası Aeolus ve ışık tapınağı ustası Aeliana'nın sesleri tartışırken yankılandı.

Diğer tapınak ustaları adap yoksunluklarından rahatsız olarak onlara ölümcül bakışlar atmaktan kendilerini alamadılar. Ziyaretçinin kim olduğu düşünüldüğünde bu sergiledikleri davranış göze hiç hoş görünmüyordu.

Tapınak ustalarının ve insan bölgesindeki herkesin zihninde Atticus'un imajı artık sadece genç efendi ve Ravenstein ailesinin muhtemel varisinden ibaret değildi. O, onların Apex'iydi.

Daha önce yeteneği yüzünden Atticus'tan pek hazzetmeyen buz tapınağı ustası Isolde bile artık diğerleriyle birlikte saygıyla havada süzülüyordu. Doğuştan yetenekli olabilirdi ama bu, başka hiç kimsenin başaramadığı bir şeyi başardığı gerçeğini değiştirmiyordu.

Ne var ki söz konusu kişi tüm bunları umursuyor gibi görünmüyordu. Atticus onların selamlarına sıcak bir gülümsemeyle karşılık verdi.

Onların her birinin o tuhaf kişilikleriyle yaşadığı deneyimleri unutmasına imkân yoktu. Ama çok geçmeden Atticus bir değişiklik fark etti. Bu, istese bile kaçınamayacağı bir şeydi.

Kenarda havada süzülen yaşlı bir adam gördü. Adamın etrafını saran yoğun ateş molekülleri elementini açıkça belli ediyordu. Belli ki o yeni ateş tapınağı ustasıydı. Dekai'yi hatırlamasıyla birlikte bu gerçek, Atticus'un gülümsemesini gerginleştirdi.

Adamla pek fazla zaman geçirmemişti ama bu, ona ısınmış olduğu gerçeğini değiştirmiyordu.

Yeni ateş tapınağı ustası Atticus'un üzerinde takılıp kalan bakışlarını fark etmiş gibiydi; yüz ifadesi ciddileşti. Elini yumruk yapıp göğsüne koyarak, "Harika bir adamdı. Onu kesinlikle gururlandıracağım," dedi.

Diğer tapınak ustaları da ortamın havasını anlayarak Dekai'yi onurlandırmak adına bir anlık saygı duruşunda bulundular.

Atticus minnetle başını salladığı sırada aniden yan taraftan yumuşak bir ses duydu.

"Karanlık tapınağına gelecek misin?"

Arkasını dönen Atticus'un gözleri karanlık tapınağı ustası Ulithi'ye takıldı. Soruyu fısıldamıştı ama herkes onu net bir şekilde duymuştu. Yüzleri derin bir şoka büründü.

Tembel piç cidden çalışmaya gönüllü mü oluyordu? Şaşkınlıkları elle tutulur cinstendi ve Atticus bile bir o kadar şaşırmıştı. Bu tembel adamla olan deneyimini unutmamıştı.

Ancak, Atticus'a bakan Ulithi'nin bakışları ciddiydi. Her zaman kendisi gibi yetenekli birini aramıştı ama Atticus'la aynı kefeye konmaları bile mümkün değildi. Onun yeteneği ölçülemezdi. Ulithi ona bir şeyler öğretme şansını kaçırmak istemiyordu.

Rekabet kızışmıştı. Diğer tapınak ustaları da Atticus'un kendi tapınaklarına gelmesi yönündeki arzularını dile getirdiler.

Sonunda Atticus ilk olarak toprak tapınağını seçti. Toprak elementi alanının nasıl olacağını merak ediyordu ve diğerleri tartışırken bu tapınak ustasının sessiz kalmasını takdir etmişti. Ayrıca geri kalanlara hafta boyunca her tapınağı ziyaret etmeyi planladığına dair güvence verdi.

Atticus toprak moleküllerinin bolca bulunduğu yeraltının derinliklerine götürüldü. Anında yere oturdu ve derin bir meditasyon durumuna girdi. Bu kez tüm tapınak ustaları etrafına toplandı, bakışları meditasyon yapan Atticus'a kenetlenmişti.

Toprak molekülleri, sanki o onların yuvaya dönen evladıymış gibi etrafında girdap misali dönüyordu. Bir sonraki an Atticus kendi dünyasında kayboldu.

On beş saat. Atticus'un toprak alanını oluşturması bu kadar sürmüştü.

Kör edici kahverengi bir ışık gökyüzünü delip geçerek her tapınak ustasının bakışlarının titremesine neden oldu.

"Bir günden kısa sürede!"

Tek bir günden kısa bir sürede bir alan oluşturmuştu. Bu çıldırtıcıydı. Delilikti. Hepsi bunun ne kadar süreceğine dair tahminlerde bulunmuşlardı. Onun şu ana kadar gösterdiği yeteneği hesaba katmışlardı.

Fakat yeteneği neden her seferinde daha da artıyormuş gibi görünüyordu?

Örtü geniş bir alanı kapsarken Atticus vücuduna giren bir güç dalgası hissetti. Hızla ayağa kalktı ve yumruğunu sıktı.

'Bu bir sorun olabilir,' diye düşündü derin derin.

Atticus oluşturduğu her alanla birlikte kademesini artıracak bir güç dalgası kazanacağı gerçeğini hesaba katmamıştı.

Ne var ki asıl mesele bu değildi. Sorun onun yaşam silahıydı. Atticus unutmamıştı. Eğer büyük usta kademesine yükselirse yaşam silahının içine ışınlanacak ve orada hayatını kaybedebilecekti.

Bu, kalkışmadan önce bile dikkatli bir planlama ve ciddi miktarda hazırlık gerektiren bir şeydi.

'Önce her şeyi en üst düzeye çıkarmalıyım,' diye karar verdi.

Atticus'un planı, büyük usta kademesine ilerlemesini olabildiğince ertelemekti. Bunun yerine, katananın meydan okumasıyla yüzleşmeden önce tüm becerilerini son derece yüksek bir seviyeye çıkarmaya odaklanacaktı.

'Kan soyum iyi bir seçim olmayabilir. Işınlanmadan önce mana tabanlı yeteneklerime daha fazla odaklanmalıyım.'

Atticus katana alemine ışınlandığı zamanı canlı bir şekilde hatırlıyordu. Kan soyunu kullanma yeteneğini kaybetmişti. Eğer bu tekrar olursa, yalnızca mana tabanlı yeteneklerine güvenmek zorunda kalacaktı.

'Önce ne kadar olduğuna bakalım. Durum.'

Atticus'un gözleri istatistiklerini tararken kademesini fark etti.

Seviye: Usta

'Zirvedeyim,' diye fark etti.

Atticus usta kademesinin üst sınırlarında olduğunu hissedebiliyordu. Eğer bir veya iki alan daha oluşturursa, büyük ihtimalle usta+ kademesine ulaşacaktı.

'Şimdilik devam edeceğim ve yarı yola ulaştığımda duracağım,' diye karar verdi.

Atticus şimdilik tüm element alanlarını oluşturmamaya çoktan karar vermişti. Sonrasında gelecek olan meydan okumayla yüzleşmeye hazır değildi.

Bu sonuca vardıktan sonra Atticus alanı üzerindeki kontrolünü serbest bıraktı. Örtü inerken Atticus, konuşamayacak kadar şoke olmuş, afallayan tapınak ustalarının önünde belirdi.

Atticus'un varlığı ağır hissettiriyordu. Tapınak ustalarını doğrudan pek etkilemese de etraftaki baskıyı hissedebiliyorlardı.

Toprak tapınağı ustası sessiz kalsa da yüzünde tatmin olmuş bir gülümseme vardı. Böylesine muazzam bir ana tanık olmak olağanüstüydü ve her anının tadını çıkarmıştı.

Diğer tapınak ustalarının çoğu ona bakmaktan kendilerini alamıyor, her biri bir parça kıskançlık hissediyordu. Bir saniye sonra yeni bir tartışma turu başladı. İç geçiren Atticus sonunda son temel elementi, havayı seçmeye karar verdi.

Hava tapınağı ustası sevinçten havalara uçuyordu. Diğerlerine kendini beğenmiş bir gülümseme attıktan sonra Atticus'u hava tapınağındaki yoğun, vahşi ve güçlü rüzgarların estiği en yüksek zirveye götürdü.

Atticus anında işe koyularak meditasyona başladı. Kendi dünyasına girdi.

Bu sefer, kör edici gri bir ışığın gökyüzünü delip geçmesi Atticus'un 11 saatini aldı.

"Hahaha! Başardı! Yaptı işte amına koyayım!"

"Kes sesini!"

Atticus hava alanını oluştururken hava tapınağı ustası yüksek sesle kahkaha attı, ışık tapınağı ustası ise anı mahvettiği için onu azarladı.

Tapınak ustaları huşu içinde izlerken, Atticus dikkatini durum ekranına çevirdi.

--

Karakter Profili:

İsim: Atticus Ravenstein

Yaş: 16 → 17

Cinsiyet: Erkek

Irk: İnsan

Nitelikler:

Güç: 710 → 820

Çeviklik: 722 → 830

Dayanıklılık: 750 → 860

Zindelik: 765 → 880

Zeka: 80 → 84

Algı: 67 → 73

Karizma: 63 → 67

İrade: 85 → 87

Seviye: Usta → Usta+

Yetenek: Mitolojik

Kan Soyu: İlkel Element Kan Soyu

Elementler:

- Seviye 4:

- Ateş: %6 → 7

- Su: %2 → 2.8

- Hava: %0.2

- Toprak: %0.2

- Seviye 3:

- Işık: %98.8

- Karanlık: %99.1

- Yıldırım: %99.7

- Buz: %98.7

- Uzay: %62

- Seviye 2:

YOK

---

Seviye 1

YOK

Kilitli Kan Soyları -

- Ruh Elementi: %6 → 7

Yetenekler:

------------------------

Doğuştan Gelen Beceriler:

Gizleme [Potansiyel: Mitolojik]

- Kademesi ne olursa olsun seviyeni herkesten gizleme yeteneği. Hangi seviyenin gösterilmesini istediğini seçebilirsin.

- Mevcut ustalık: Mitolojik

Yaşam Silahı Becerileri:

Aşkın Kesiş: Tanrıhızı Lütfu

Sonsuz Vuruş

Vorpal Nova

Normal Beceriler:

Gizemli Bariyer [Potansiyel: Aşkın]

- Mevcut Ustalık: Büyük Usta-

Element Taklidi [Potansiyel: Aşkın]

-Mevcut ustalık: Büyük Usta-

Ruhani pelerin [Potansiyel: Güçlendirilmiş]

-Mevcut ustalık: Usta

???: [Kolektif Potansiyel: Aşkın]

-Mevcut ustalık:

-Boyutsal Döngü: Acemi

-Yırtıcı Algısı: Acemi-

-Bağışıklık Gelişimi: Acemi-

-Yavaş Çürüme: Acemi-

-Acı Direnci: Acemi

-Aura Maskeleme: Acemi-

-Hortlak Dokunuşu: ???

-Metabolik Güçlendirme: ???

-İptal Alanı: ???

..

Her şeyin ötesinde Atticus tamamen kademesine odaklanmıştı. Sonunda usta+ kademesine yükselmişti. Henüz erken aşamalarındaydı ama çok büyük bir değişimdi ve istatistikleri de bu gerçeği yansıtıyordu.

Diğer her şeyi inceledikten sonra Atticus yıldırım elementine geçti ve alanını oluşturmak için daha da az zaman, 10 saatten daha kısa bir süre harcadı.

Ardından sonraki elemente geçti ve şaşırtıcı bir şekilde buzu seçti. Atticus bu kez enerji rezervlerini artırmak için bir rün yaratmıştı. Bir alan oluşturmak ilk seferinde kademesini artırsa da, hâlâ büyük miktarda enerji gerektiriyordu.

10 saatten kısa bir süre sonra kör edici mavi bir ışık gökyüzünü deldi ve bunu tapınak ustalarının yaşadığı yeni bir şok dalgası izledi.

Çocuk tüm alanlarını bir hafta içinde oluşturacağını söylerken şaka yapmıyordu.

Geriye sadece ışık ve karanlık elementleri kalmıştı. Işık tapınağı ustasının bitmek bilmeyen ısrarlı ricalarından sonra Atticus ilk olarak ışık elementini seçti.

Işık alanını oluşturduktan birkaç saat sonra yıkıcı bir haber verdi; Ulithi'nin kalbinin kırılmasına neden olacak bir haber.