Bölüm 742: Kurallar

Dimensari ırkı Eldoralth'ın ırklarının tüm dillerini biliyordu. Buna rağmen, izleyen ırkların devasa sayısı göz önüne alındığında, diller arasında geçiş yapmak pratik olmazdı.

Bu nedenle, kolezyumdaki her seyircinin kişisel bir çevirmeni vardı ve yayın, farklı diyarlardaki izleyiciler için otomatik olarak çevriliyordu.

Sunucu dramatik bir şekilde duraksadı ve kalabalık kükreyerek karşılık verirken gülümsedi. "Bu etkinlik 10 yılda bir gerçekleşir ve bugün, gerçekten özel bir yetenek buluşmasına ev sahipliği yapıyoruz!"

Aniden yukarıyı işaret etti ve gökyüzünde havai fişekler patlayarak tüm arenayı aydınlattı.

"Yukarıdaki balkonlarında oturan her ırkın paragonlarına kocaman bir alkış alalım!"

Kalabalık bir kez daha coşkuyla koptu, tezahüratları adeta sağır ediciydi. Herkes yöneticilerini sevmese de, mutlak güç saygı uyandırırdı ve bu saygı yadsınamazdı.

"Ve şimdi... hepinizin beklediği o an," dedi sunucu, sesini hafifçe alçaltıp bir kez daha gürlemeden önce kalabalığın dikkatini üzerine çekerek, "KARŞINIZDA ZİRVELERİNİZ!"

Bunu söyler söylemez ekranlar değişti, odadaki her bir zirveyi tek tek göstermeye başlarken boyutları büyüdü.

Kalabalıklar anında patladı. İnsan diyarının dört bir yanında, her sektörde insanlar ayağa fırladı; sanki diğer ırkların kalabalıklarıyla sessizce rekabet ediyormuşçasına avazları çıktığı kadar heyecanla çığlık attılar. İnsan diyarındaki ve diğerlerindeki hava, heyecandan adeta elektriklenmişti.

Aniden, Atticus ve diğer zirvelerin bulunduğu oda çarpıklaşıp bozuldu. Bir ışık parlaması oldu ve bir sonraki an, kolezyumun merkezine ışınlandılar.

Duvarlar ortadan kaybolarak kükreyen kalabalıkları ve onları çevreleyen devasa arenayı gözler önüne serdi.

Tezahüratların yoğunluğu iki katına çıktı, devasa ses hacminin altında kolezyum zangır zangır titriyordu.

Ama sonra, sanki bir işaret verilmiş gibi, her bir zirvenin gözleri açıldı.

Gözleri açıldığı an, daha önce odanın içinde zapt edilen öldürme niyeti şimdi kolezyuma sel olup aktı. Bu değişim anında gerçekleşmişti.

Tezahüratlar aniden kesildi. Bütün arena boğucu bir sessizliğe gömüldü.

Hava buz kesti. Saniyeler önce çok gürültülü olan kalabalık, kalpleri göğüs kafeslerinde gümbürdeyerek donakalmıştı.

İnsan diyarının dört bir yanındaki izleyiciler bile aniden yayılan ve her şeyi içine alan o baskıcı aurayı hissedebiliyordu.

Zirvelerin hiçbiri kalabalığı umursamadı. Sadece birbirlerini izliyorlardı; sessizce, bekleyerek, hesaplayarak, tek bir kelime bile etmeden.

Her bir seyirci sessizlik içinde oturuyordu. Saniyeler önce çok hevesli olan sunucu bile kendini tamamen nutku tutulmuş halde buldu.

Bu gerilim de neyin nesiydi böyle anasını satayım?

Bu sözde ittifakı teşvik etmek ve büyütmek için ırklar arasında bir yarışma olmalıydı, ancak herkes bunun sadece en üst düzey ırkların hakimiyetlerini kurmaları için bir sahne olduğunu biliyordu.

Ancak, zirvelerin az önce açığa çıkardığı baskıcı aura o kadar yoğundu ki herkes kalpleri küt küt atarak koltuklarında titrerken buldu kendini.

İzledikleri bu gençler adeta birer canavar, saldırmak için doğru anı bekleyerek etrafı gözleyen yırtıcılar gibiydi.

İşte o an izleyen her bir kişi şunu anladı: Bu Verietaga Nexus diğerlerine hiç benzemeyecekti. Hayatlarının geri kalanı boyunca hatırlanacaktı.

Yüksek balkonlarında oturan her ırkın paragonları gülümsedi. Bu tam da bekledikleri şeydi.

"B-bu şovu başlatalım!" diye kekeledi sunucu nihayet, soğukkanlılığını yeniden kazanmaya çalışarak.

Ancak, kalabalığı coşturma girişimi sessizlikle karşılık buldu.

Bütün kolezyum, sanki onlar da gerilimi hissedebiliyormuş gibi sessiz kaldı. Bu, her an kopabilecek ince bir iplik gibiydi.

Seyirciler arasındaki en tecrübeli savaşçılar bile ellerinin titrediğini, bedenlerinin kasıldığını hissetti.

Atticus'un bakışları arenanın karşısındaki Ae'ark'ınkilerle buluştu ve ikisi de tek bir kelime bile etmemesine rağmen mesaj netti: Kendini tutmak yok.

Manzarayı izleyen diğer ırkların paragonlarının yüzünde birer gülümseme vardı. Hiçbiri hayal kırıklığına uğramamıştı, özellikle de orta seviye ırkların paragonları: Ejderha ırkı, Aeonianlar, Melek ırkı ve İblis ırkı.

Kendi zirvelerinin, üstün ırkların zirveleriyle başa baş duruyor olması içlerinde bir gurur dalgası yaratmıştı. Ancak, çoğunun kaşları yavaşça çatılmaya başladı.

'Nasıl bu kadar güçlüler?' diye düşündü Ejderha ırkının paragonlarından biri olan Valkarion Ignisyth, Elf, Cüce ve İnsan ırklarının zirvelerine bakarken.

Ejderha ırkı ve diğer orta seviye ırklar, alt ırkların bu yılki Nexus'a katılmasının asıl nedeniydi.

Onların kaynaklarını istedikleri için alt ırkların katılmasında ısrar etmişlerdi. Normalde herhangi bir ırk, kendini uygun görmediği takdirde katılımı reddetme hakkını saklı tutardı.

Ancak, her bir alt ırkın kendilerininkilerle yan yana durabilecek kadar güçlü birer zirveye sahip olduğunu görmek şok ediciydi; özellikle de mevcut zirveleri, ırklarının bugüne kadar gördüğü en güçlü kişi iken.

Aeonianlar dışındaki diğer orta seviye ırklar da bu hissi paylaşıyordu.

Ae'zard ciddi bir bakışla aşağıya, Atticus'a baktı. 'Beklediğimden bile daha fazla gelişmiş. İnanılmaz,' diye düşündü.

Torunu Ae'ark ile olan savaşından sonra Ae'zard, Atticus'un gelişeceğini tahmin etmişti ama onun bile Atticus'un bu kadar gelişeceğini öngörmesi imkansızdı.

Dönüp bakışlarına karşılık veren ve ifadesi hiç değişmeden başıyla onaylayarak onu selamlayan Magnus'a baktı. Ae'zard hafifçe kıkırdayıp aynı şekilde başıyla selam verdi.

Sunucu bariz bir şekilde sarsılmış olsa da kendini devam etmeye zorladı.

"Ş-şimdi kuralları açıklayacağım!" Soğukkanlılığını korumaya çalışırken sesi titriyordu.

Sunucunun sesi her birini düşüncelerinden çekip çıkardı ve yeniden ona odaklandılar. Ancak, sunucu bir sonraki an donup kalmaktan kendini alamadı.

Titreyerek bakışlarını yana çevirdi ve zirvelerin her birinin sessizce ona baktığını gördü. Omurgasından aşağı yoğun bir ürperti geçti ve yutkunmadan edemedi.

Kendisi bir büyükusta+'ydı ama av gibi hissediyordu. 'Kim doğurdu anasını satayım böyle canavarları?'

Alnında oluşan teri görmezden geldi ve konuşmaya devam etti.