Bölüm 437: Karar

Sesini yükseltmek için elinden gelenin en iyisini yapmasına rağmen, sesi en fazla sohbet seviyesinde çıkmıştı. Ancak şu an odada bulunan kişiler sıradan varlıklar değildi; o konuşmaya devam ederken hepsi onu hâlâ net bir şekilde duyabiliyordu.

"Liderler zirvesinin taşıdığı önem nedeniyle her zaman adaleti sağlamaya çabaladık. Üst ve alt sınıflar arasındaki uçurumu kapatmak ve her birinin unutulmaz savaşlar ve zorluklar yaşamasını sağlamak için,"

Bu sırada birinci sınıf eğitmenlerinin yüzleri çoktan şaşkın bir ifadeye bürünmüştü ve her biri Rhiannon'a, Sen ne saçmalıyorsun ulan? diye bağıran bakışlarla bakıyordu.

Jared hafifçe kıkırdadı, Rhiannon'ın konuşmasını izlerken o yoğun sırıtışı hiç bozulmamıştı.

Isabella da sessizdi. Rhiannon'ın konuşmasını bitirmesini beklerken ifadesi tamamen nötrdü.

Rhiannon devam etti, "Ve işte tam da bu yüzden, tüm bunların yerine, Seviye Kilidi'ni kullanmamızı öneriyorum."

Bu kelimeler dökülür dökülmez, birinci sınıf eğitmenleri anında itirazlarını dile getirip kolektif sesleri odayı doldururken salon aniden bir uğultuyla sarsıldı.

"Bu tam bir rezalet! Her yıl aynı şeyi öneriyoruz ama siz hep reddediyorsunuz! Şimdi buna neden evet diyelim ki!?"

Rhiannon o hevessiz gülümsemesini korudu ve sakince, ifadesini hiç bozmadan yanıtladı, "Adalet için."

Diğer birinci sınıflar da itirazlarını dile getirip konuşmaya başladılar ama Rhiannon'ın bu konuda yalnız olmadığı barizdi.

Diğer ikinci ve üçüncü sınıflar aniden ona arka çıkmaya, önerdiği şeye katıldıklarını belirtmeye başladılar.

Eğitmenler birbirlerine laf yetiştirirken salon anında kaosa sürüklendi.

İkinci ve üçüncü sınıf eğitmenlerinin ne yapmaya çalıştığı gün gibi ortadaydı. Seviye Kilidi, dövüş eğitimi derslerinde kullanılan, Atticus ve Jared'ın ilk derslerinde birbirleriyle dövüşürken kullandıkları özelliğin ta kendisiydi.

Seçilen kişilerin güç ve yeteneklerini belirlenen bir seviyeye sınırlandırmaya olanak tanıyan bir özellik.

Niyetleri gün gibi ortadaydı; gençlerin her birinin gücünü aynı seviyeye çekmek istiyorlardı, böylece öğrencilerin her biri aynı başlangıç noktasına sahip olacaktı.

Bunu duysalar pek çok kişiye inanılmaz tuhaf gelirdi ve bunun nedeni, üst sınıfların alt sınıflardan doğal olarak daha güçlü ve kuvvetli olmasıydı.

Öyleyse neden, kazananın kendi yılından çıkmasını açıkça isteyen üçüncü sınıf bir eğitmen, öğrencilerin güçlerini eşitlemeyi öneriyordu?

Pek çok kişinin merak edeceği soru da tam olarak buydu. Ancak şu anda odada bulunan eğitmenler arasında bunu neden yaptıklarını bilmeyen tek bir kişi bile yoktu; durum fazlasıyla barizdi.

Ne kadar da öngörülebilir, diye iç geçirdi Isabella. Böyle bir şey yapacaklarını zaten çok iyi biliyordu. Bunu yapmalarının nedeni basitti: Atticus Ravenstein.

Üst sınıf eğitmenleri için o, hesaba katılamayacak kadar büyük bir belirsizlikti. Tüm yarışmayı bir birinci sınıfa kaptırma riskini göze alamazlardı; bu onlara kötü yansırdı.

Eğer tamamen dürüst olmaları gerekirse, eğitmenler ve şu anda eğitim verdikleri öğrenciler arasında kalıcı hiçbir ilişki yoktu.

Lanet olsun, bu yıldan sonra her şey yeniden karılacak ve yeni öğrenciler alacaklardı. Ancak, eğitmenlerin her biri derecelendirilmişti ve dereceliler doğaları gereği gururlu olurdu.

İkinci sınıflar, bir üst sınıfın kazanmasını tercih ederlerdi; en azından yenilgileri için geçerli bir nedenleri olurdu, üçüncü sınıflar ise ne pahasına olursa olsun kazanmak istiyordu.

Eğitmenlerin her biri, her birinin duraksamasına neden olacak kadar şiddetli bir şekilde yankılanan bir alaylama sesi aniden duyulana kadar durma belirtisi göstermeden birbirlerine laf atmaya devam etti.

Birçoğunun dönüp bakmasına bile gerek kalmamıştı; kimin sorumlu olduğunun hepsi gayet farkındaydı. Sadece tek bir aile bu kadar gürültücü olabilirdi ve söz konusu aileden akademide şu anda sadece bir kişi bulunuyordu: Jared Stellaris.

Alaylama sesinin hemen ardından Jared küçümseyerek gürledi, "Sizi korkak amcıklar! 'Adalet' kisvesinin arkasına saklanmayı bırakın. O canavarın öğrencilerinizin ağzına sıçmasından korktuğunuz gün gibi ortada." Jared konuşmasını bitirdiğinde yüksek sesli ve sinir bozucu bir kahkaha patlattı.

Sesinin şiddetini azaltmaya çalışmadığı gibi sözlerini yumuşatmaya da çalışmamıştı.

Eğitmenlerden bazıları utanç içinde bakışlarını kaçırdı. Jared tam onikiden vurmuştu.

Ancak beklenenin aksine, Rhiannon sadece sakince cevap verdi, "Yani reddediyor musunuz?" Jared'ın suçlamalarını inkar etmeye ya da kabullenmeye bile çalışmadı. Başından beri birinci sınıf eğitmenlerinin ne yaptığını anlayacaklarını zaten öngörmüştü.

Yine de devam etmişti çünkü birinci sınıf eğitmenleri arasındaki iki ikonik figürün kişiliklerini çok iyi biliyordu.

Özellikle de şu an bakmakta olduğu aşırı hareketli adamın. "Hayır! Kabul ediyorum! Hadi yapalım şunu!" diye aniden büyük bir sırıtışla ilan etti Jared, diğer birinci sınıf eğitmenlerinin şok olmasına neden oldu.

Jared kıkırdadı, "Hepiniz sakin olmalısınız. O çocuk 2. sınıf ilk 100'ünün tamamını bir anda alt etti ve siz onun kaybedeceğinden mi endişeleniyorsunuz? Sadece oturalım ve şovu izleyelim!"

Atticus'un ilk bölük savaşını Jared ile birlikte izlemiş olan birinci sınıf eğitmenlerinden Zael, pullu teni ve çizgi şeklindeki gözleriyle aniden iç geçirdi,

"Onların tuzağına düşüyorsun, geri zekâlı. Tam olarak istedikleri şey de bu. Bir düşün, eğer güçleri kısıtlansaydı, bunu hala yapabilir miydi? Üstelik, 'adalet' uğruna bunu kabul edersek, onun için açıkça elverişsiz olacak başka kurallar önerecekleri de ortada."

Diğer birinci sınıf eğitmenlerinin hepsi başlarını sallayarak onayladı. Kesinlikle haklıydı.

Jared'ın sırıtışı daha da genişledi, "Her ne kadar zırvalayıp dursa da, cesedin söyledikleri mantıklı geliyor. O canavar için çok kolay olurdu ve bunu yapmazsak muhtemelen her şey bir anda biter. Ayrıca, gerçekten de onun zorlandığını görmek istiyorum!"

Rhiannon, Jared'ın ona ceset demesini tamamen görmezden geldi ve nötr bakışlarını korumaya devam etti.

Diğer birinci sınıf eğitmenleri hâlâ ikna olmamışlardı, yüzlerinde hoşnutsuz ifadeler vardı.

Vlade bir kez daha iç geçirdi, "Sanırım kararı ona bırakacağız o zaman."

O ve geri kalan birinci sınıf eğitmenleri bakışlarını, Rhiannon konuştuğundan beri şaşırtıcı bir şekilde hiçbir şey söylememiş olan Isabella'ya çevirdiler. Her biri onun kararını vermesini bekliyordu.

Birkaç saniye sonra, Isabella nihayet konuşmak için ağzını açtı.