Bölüm 396: Toplu Ağlama

Akademi kampüsünün lider olmayanlara ayrılan bölümündeki tenha alanlardan birinde bir öğrenci kalabalığı toplanmıştı.

Bu kalabalığın sayısı tam olarak 100'dü ve her biri bitkin ve acınası görünüyordu. Saçları darmadağınıktı, çoğununki yağlanmış ve yüzlerine yapışmıştı.

Hatta bazıları yetersiz beslenme belirtileri gösteriyor, birçoğunun midesi gurulduyordu. İyi beslenemedikleri çok açıktı.

Kıyafetleri lekelerle doluydu ve öğrencilere şöyle bir bakıldığında hijyenle aralarının iyi olmadığı kesinlikle anlaşılıyordu.

Bu kalabalığın içinde durup anında midesi bulanmayacak birinin oldukça güçlü bir iradeye ve pis kokulara dayanma yeteneğine sahip olması gerekirdi.

Toplanan bu gençler, kızıl saçlı bir gencin Atticus'tan alacağı intikamı başlatmak için kullandığı aynı 100 gençti. Gizlice işkence edip köleleştirdiği 100 genç.

Atticus, köleleştirilmiş 100 kişiyi ilk öğrendiğinde başlarda her şeyi ağırdan almayı planlamış olsa da, Aurora saldırıya uğradığında her şey değişmişti.

Kimliği belirsiz failin sadece ciddi olmakla kalmayıp, aynı zamanda Atticus ve bölük üyeleri için birden fazla planı olduğu gün gibi aşikârdı.

Atticus'un kararı, en başından beri bu 100 öğrenciyi bir yere kilitleyip anahtarını fırlatıp atmak isteyen diğer Ravenstein gençleri tarafından sevinçle desteklenmişti.

Atticus o kararı verdikten sonra yaşananlar anlık olmuştu. 100 gencin her biri kamp alanından atılmış, kamp duvarlarının diğer tarafında yaşamaya zorlanmışlardı.

Onlar için hiçbir bina yapılmamıştı ve yemekhanede yemek yemelerine bile izin verilmiyordu. Temel olarak, yaşam standartları bir anda iyiden berbat bir hale gelmişti.

Yemekhaneye erişimleri olmadığı için kendi yiyeceklerini kendileri bulmak zorundaydılar ve aynı şey diğer imkanlar için de geçerliydi. Kışlada sürekli akan su, hatta sıcak buharlı su bile vardı ve bunların hepsi ücretsizdi!

Ancak bunlara erişimleri kalmayınca, kelimenin tam anlamıyla vahşi doğada hayatta kalmaya zorlanmışlardı. Hala avlanma tecrübeleri ve en önemlisi de silahları ile zırhları olduğu için inanılmaz derecede şanslıydılar; aksi takdirde kesinlikle açlıktan ölürlerdi.

Birçok kişi buna acımasızca diyebilirdi ama en başından beri Atticus hep acımasız olmuştu.

Hepsi bir köşede dikilmişken kalabalığın hoşnutsuz mırıltıları etrafta yankılanıyordu.

Ve birkaç dakikalık sabırsız bekleyişin ardından, her biri, kendilerine doğru yaklaşan, tüm vücutlarını kaplayan siyah kıyafetler giymiş ve yüzlerinde maskeler olan birkaç gencin silüetini fark etti.

Siyah giyimli kişilerin her biri etrafa yayılmaya, her biri kalabalığın farklı taraflarında durup onların etrafını sarmaya başladığında kalabalığın mırıltıları anında kesildi.

Gençler bu kişileri gördüklerinde yüzlerinde hiçbir şaşkınlık belirtisi göstermediler; belli ki bu duruma çoktan alışmışlardı.

Onları köleleştirenler onlarla hep bu şekilde iletişim kurmuşlardı; tamamen giyinik, yüzlerini gizleyerek.

Şimdiye kadar kendi kimliklerini bile bilmiyorlardı ama her biri aralarından biriyle bir akademi sözleşmesi imzaladığı için bildikleri tek bir öğrenci adı vardı: Dennis Ruthor.

Çoğu kişi, özellikle de faillerin belirli bir kızıl saçlı aile olduğunu zaten bilenler, bu isim karşısında şok olurlardı.

Neden adı ilk defa anılan bir genç tarafından köleleştirilmişlerdi ki?

Bunun nedeni elebaşımız Dell'in paranoyak olmasıydı. Dikkatli davranmayı seçmişti.

Sözleşme altında olmalarına rağmen Alverian adının onlar tarafından bilinmesini istemiyordu. Bu yüzden kendi bölüğündeki bir genci köleleştirmiş ve ardından söz konusu gençten akademi sözleşmesi için yüklenici olarak hizmet etmesini istemişti.

Bireylerden biri toplanan gençlerin her biriyle yüzleşmek için öne çıktığında mırıldanan kalabalık anında sustu.

Boyu 167 santimetre civarındaydı ve etrafına birçok kişinin sinir bozucu bulacağı türden bir aura yayıyordu.

Toplanan gençlere kimsenin bir şey söylemesine bile gerek yoktu; hepsi de günün sonunda bu gençten nefret edeceklerini biliyorlardı.

Genç şu anda üzerinde gülen yüz olan beyaz bir maske takıyordu.

Genç aniden bakışlarını arkaya çevirdi ve yine siyah kıyafetler içindeki rastgele bir öğrenciye doğru başını salladı.

Öğrenci de başıyla karşılık verdi, omuzları çökerken aniden konuştu, sesi alanda yankılanıyordu, "Hepinize diz çökmenizi emrediyorum,"

Toplanan gençler neler olduğunu pek anlamamış gibiydiler, her biri bakışlarını çevirip birbirlerine bakıyorlardı.

Ancak sanki bir işaret verilmiş gibi, eserleri aniden parladı ve içlerinden yılan gibi kıvrılarak çıkan yıldırım filizleri anında gençlerin her birini çarptı.

Her biri anında iki dizinin üzerine çökerek hızla diz çökerken artık kimsenin neler olduğunu açıklamasına gerek kalmamıştı.

Sinir bozucu auraya sahip genç, açıkça anın tadını çıkararak keyifle başını salladı. Ve birkaç saniye sonra onlara hitap etmeye başladı,

"Dinleyin! İşte yeni emirleriniz!"

Bunu duyduklarında gençlerin her biri yüzlerine umutsuz ifadeler takınmaktan kendilerini alamadılar.

Bu insanların Atticus'u hedef aldıkları çoktan belli olmuştu.

Hepsi geçen seferki öfkesinin etkisini hâlâ atlatamamıştı ve bu insanlar gerçekten onlardan başka bir şey daha mı yapmalarını istiyordu?

Yerdeki bedenlerinin her biri şiddetle titremeye başladı.

Akademide Ravensteinların şu anda bir savaşın içinde olduğunu ve aynı zamanda Ravenstein acımasızlığını bilmeyen kimse yoktu.

Hepsi kelimenin tam anlamıyla o beyaz saçlı canavarlarla yaşıyordu! Eğer bölükte başka bir huzursuzluğa neden olurlarsa, akademideki hayatları sona ermez miydi?

Hafif hıçkırık sesleri aniden mekânı doldurdu, ardından da burunlarını çeken gençlerin sesi geldi.

Alanı çevreleyen siyah giyimli gençler, dizleri üzerindeki öğrencilerin her birinin aniden hıçkıra hıçkıra ağlamaya başlamasını, çimenlerin üzerine dökülen gözyaşı damlalarını soğuk bakışlarla izlediler.