Bölüm 344: İkincinin Sonu

[Savaş sona erdi. Ve bu savaşın kazananı...]

[Hata.]

[Hata.]

[Atticus Ravenstein, bölüğünüz için henüz bir isim seçmediniz. Bunu şimdi yapmanız zorunludur,] diye bildirdi yapay zeka.

Atticus hafif bir şokla gözlerini açtı.

"Unuttun, değil mi?" dedi Lucas kıkırdayarak.

"Dürüst olmak gerekirse, evet," diye yanıtladı Atticus tuhaf bir şekilde kafasını kaşırken. Yaşanan onca şey ve tamamen dolu olan programı yüzünden, bölükleri için bir isim bile seçmediğini tamamen unutmuştu.

'Bunu şimdi yapmalıyım. Ama ne seçsem? Hmm,' Atticus tam aklına gelen ilk şeyi —X Bölüğü— seçecekti ki,

"Beyaz Kuzgunlar!"

"Beyaz Yıldız!"

"En Güçlü Bölük!"

Atticus bakışlarını yukarı çevirdiğinde, bölüğünün diğer üyelerinin avazları çıktığı kadar farklı isimler bağırdıklarını gördü.

'Neden hepsinin bulduğu isimler benimkinden daha kulağa hoş geliyor? Gerçekten isim bulma konusunda bu kadar kötü müyüm?' diye düşündü Atticus çarpık bir gülümsemeyle ve katana sanki onun düşüncelerine katılıyormuş gibi şiddetle titreşmeye başladığında kısa bir kıkırdama koyuvermekten kendini alamadı.

"Sence ne seçmeliyim?" diye sordu Atticus yönünü Lucas'a çevirerek. Ancak Lucas nötr ifadesini bozmadı; seçeceği ismi pek de umursamadığı fazlasıyla belliydi.

Lucas'ın omuz silktiğini gören Atticus, içinden 'Sadece rastgele bir tane seçeceğim,' diye karar verdi.

Atticus tam bir kez daha konuşmak üzereyken, gençlerin haykırdığı sayısız isim arasından biri aniden duraksamasına neden oldu. Atticus'un üzerinde düşünmesine bile gerek yoktu; anında o ismi seçti.

"Beyaz Alametler," diye duyurdu aniden Atticus, sesi alanda yankılanarak herkes tarafından duyuldu.

"Seçtiğiniz isimden emin misiniz? Bir kez seçildikten sonra bölüğünüzün ismini değiştirmek imkansızdır," diye uyardı yapay zeka ama Atticus istifini bozmadı ve onaylayarak başını salladı.

[Beyaz Alametler kabul edildi]

[Yeni bir mesaj hesaplanıyor...]

[Savaş sona erdi. Ve bu savaşın kazananı Beyaz Alametler]

"WOOAAHH!!!"

Bölük üyeleri çığlıklar atıp silahlarını ve kalkanlarını birbirine vurarak anında kutlama yapmaya başladılar.

Her biri avazı çıktığı kadar hep bir ağızdan Atticus'a bakarak tezahürat yapmaya başladı,

"Lider Atticus!"

"Lider Atticus!"

"Lider Atticus!"

Atticus ismi alanın dört bir yanında yankılandı.

Atticus, hiçbir duygu belirtisi göstermeden nötr bir bakışla kendi adını haykıran gençlik ordusuna baktı.

"Onlara en azından bir gülümseme bahşetmeyecek misin Bay Şöhret," Atticus bakışlarını yana çevirdiğinde kendini beğenmiş bir gülümsemeyle yanına inen Aurora'yı gördü.

"Bu onları cesaretlendirmek olur," diye karşılık verdi Atticus.

"Sanki bu ilgiden hoşlanmıyormuşsun gibi konuşuyorsun," yanına vardığında şakacı bir şekilde onun omzuna yumruk attı.

Atticus ufak bir tebessümle onun bakışlarına karşılık verirken kıkırdadı, "Hoşlanmadığımı biliyorsun."

Aurora başını iki yana sallamaktan kendini alamadı, "Cins herif. Tanıdığım böyle olan tek kişi sensin."

"Pekala, bunun o kadar da önemli olduğunu sanmıyorum. Sen hepi topu ne bileyim, on kişi falan tanıyorsun?" diye yanıtladı Atticus yüzünde alaycı bir ifadeyle.

Aurora anında karşılık verdi, yüzü kıpkırmızı olmuştu, "Ben senden daha çok insan tanıyorum!"

"Puhaha," diyerek anında kahkahayı bastı Atticus ve cevap verdi, "Bundan şüpheliyim."

"Pislik," diye mırıldandı Aurora.

Lucas ise sadece kenarda durmuş, başını iki yana sallayarak ikisine bakıyordu. Yönünü döndüğünde, Nate'in geniş kılıcını yerde sürükleyerek başı öne eğik bir şekilde onlara doğru yürüdüğünü gördü.

Lucas kısa bir iç çekmeden edemedi, 'Harbiden tuhaf bir vaka,' diye geçirdi içinden.

Diğer Ravenstein gençleri de kısa süre sonra hepsinin üzerinde bulunduğu toprak platforma ulaştı ve birkaç dakikalık kutlama ve kahkahaların ardından, bölükteki gençlerin her biri dağlardan inerek toprak platformda tekrar toplandı.

Odaklanılmış tek bir düşünceyle, toprak her birinin etrafını sardı ve devasa toprak platform dağdan uzaklaşarak kampa doğru yola koyuldu.

...

Birinci sınıf kontrol odası bir kez daha tamamen sessizliğe bürünmüştü. Ancak şahit oldukları şey karşısında hepsinin tamamen şoke olduğu önceki seferin aksine, bu defa her biri hazırlıklı gelmiş ve o genç canavar onlara her ne gösterecekse kendilerini ona hazırlamışlardı.

Atticus'un güç gösterisi hiç şüphesiz bir kez daha akıllara durgunluk verecek cinstendi.

Fakat hiçbirisi tek kelime etmedi ve savaş biter bitmez her biri kontrol odasından sessizce ayrılmaya başladı.

Isabella hızla başını yana çevirdi, bakışları yanında duran Harrison'ın silüetine takıldı. Tek bir kelime etmesine gerek yoktu; yoğun bakışları görünüşe göre kendi adına konuşabiliyordu.

Ancak Harrison buna karşılık olarak hiçbir şey söylemedi. Sadece birkaç saniye boyunca ekrana bakmaya devam etti, ardından arkasını dönüp hiçbir şey demeden odadan çıktı.

Isabella iç çekti, 'Ne inatçı bir adam,' diye düşündü.

Geniş toprak platformu kontrol eden Atticus'u gösteren ekrana döndü, bakışları daha da ciddileşmişti. 'Ne olursa olsun ona söylemenin bir yolunu bulmalıyım,' diye içinden karar verdi Isabella.

'Bizi temsil edecek kişi o olmalı.'

Bitmesi en azından 4 saat sürmesi gereken bir savaş, otuz beş dakikadan daha kısa bir sürede tamamen sona ermişti! Ve bu sadece bir çocuk sayesinde mümkün olmuştu.

Isabella böylesi bir yeteneğin çürüyüp gitmesine izin vermeyi kesinlikle reddediyordu. Gelecek nesli eğitenler olarak yapabilecekleri en aptalca şey bu olurdu.

İzleyebileceği sayısız ihtimali düşünerek birkaç an boyunca ekrana baktıktan sonra, Isabella arkasını döndü ve kontrol odasından ayrıldı.

Tüm eğitmenler kontrol odasından çıkıp geriye sadece operatörleri bıraktığında,

"EVET!!!!"

Bir operatörün heyecanlı çığlığı anında odayı sardı ve bunu duyan orada bulunan operatörlerin her biri memnuniyetsizlikle dilini şaklatmaktan kendini alamadı.

Her biri bakışlarını çevirip zıplayarak kutlama yapan bu gürültünün kaynağına baktı,

"Size söylemiştim, tekrar kazanacağımı hepinize söylemiştim amına koyayım!" diye avazı çıktığı kadar bağırdı Gon, kazandığı o dudak uçuklatan puan miktarına bakarken.

Akademi puanı: + 100.000 akademi puanı.