Bölüm 234: Yedek

KURALLAR:

Bir Terminali Ele Geçirmek: Bir terminali kontrol etmek için, herhangi bir takım üyesinin etrafındaki belirlenmiş 10 metrelik yarıçapın içine girmesi ve tam 10 dakika boyunca orada kalması gerekir. Bu süre zarfında bu bölgeden ayrılmamak çok önemlidir.

Ele Geçirilmiş Bir Terminali Geri Almak: Eğer bir terminal halihazırda ele geçirilmişse, onu geri almak bir takım üyesinin 10 metrelik yarıçap içinde sürenin iki katı, yani 20 dakika boyunca beklemesini gerektirir.

Bölünen Ele Geçirme: Eğer düşman takımından herhangi bir üye de aynı yarıçap içindeyse, ele geçirme süreci duraklayacaktır. Terminal ancak o bölgenin içinde sadece tek bir takım kaldığında güvence altına alınacaktır.

Lider Kısıtlaması: Bu strateji odaklı bir savaştır. Her bölüğün liderleri her zaman kendi kamp alanlarında kalmalı, bölüklerini yalnızca kontrol odasından yönetmelidir.

Atticus'un ekranda yazan her şeyi okuyup anlaması için tek bir bakış atması yetmişti ama diğerlerinin okumayı bitirmesi için birkaç saniye beklemesi gerekti.

Hepsinin bitirdiğini gören Atticus hızla bir sonraki seçeneğe, yani göreve tıkladı ve ekran buna göre değişti:

GÖREV HEDEFLERİ:

Tüm terminalleri ele geçirin ve 1 saat boyunca sahipliğini koruyun.

KAZANMA KOŞULLARI:

Görev hedeflerini yerine getirin.

Tüm rakip bölük üyelerini alt edin ve kamplarını ele geçirin.

Not: Bu koşullardan herhangi birine ulaşmak sizi otomatik olarak kazanan ilan eder.

ÖDÜL VE CEZA:

Kazananın Ödülü: 150.000 Bölük Puanı ve 30.000 bölük puanı veya altındaki herhangi bir binanın mülkiyeti.

Kaybedenin Cezası: Kaybeden, kazananın katlandığı tüm masrafları karşılar. Eğer kaybeden bölüğün gerekli bölük puanı yoksa, daha sonraki bir tarihte ödenmek üzere borçlanırlar.

Nate'in yüksek sesle ıslık çalması sessiz atmosferi bozdu. "Bu çok fazla puan," dedi.

Orada bulunan diğer gençlerin hepsi onaylayarak başlarını salladı. Bu gerçekten de devasa bir puan miktarıydı.

Aurora gülümseyerek ve şakacı bir tavırla Atticus'a bakarken, "Görünüşe göre artık meteliksiz kalmayacağız," dedi, diğer gençler de onun sözlerine kıkırdadılar.

Herkesin ne kadar rahat davrandığını gören Atticus gülümsemeden edemedi. Fazlasıyla özgüvenliydiler!

Hiçbiri kaybedebilecekleri bir senaryoyu düşünmüyor gibiydi.

Böylesine bir özgüvene sahip olmalarını kendi ezici gücüne bağlayarak normalde bunu duymazdan gelirdi ancak bu durum tamamen farklıydı.

Atticus buraya getirildiğinden beri hoşuna gitmeyen bir şeylerin olacağını hissediyordu ve şimdi bu hissin sebebini biliyordu.

Savaş kurallarından biriydi: Bir bölüğün lideri, hiçbir koşul altında kamp alanından ayrılamazdı.

Bu... bu çok büyük bir handikaptı.

Düşünmeden edemiyordu, bölük üyelerini güçlendirmek için elinden gelen her şeyi yapmamış olsaydı, tamamen boku yemiş olmazlar mıydı?

'Peki bunu nasıl oynamalıyım?' diye düşündü Atticus.

Dürüst olması gerekirse, görev açıklamasını okur okumaz kafasında onlarca farklı strateji şekillenmişti bile.

Fakat bir belirsizlik, Atticus'un hesaba katamadığını hissettiği tek bir şey vardı; rakip bölüğün kimliği.

Birinci kademe ailelerin ne kadar gizemli ve becerikli olduğunu çok iyi biliyordu.

Bölük üyelerinin her birinin kuşandığı güçlü teçhizata rağmen, bunun yeterli olacağından yüzde yüz emin olamıyordu.

'Bunun için endişelenecek vaktim yok. Her ihtimale karşı bir B planı yapsam iyi olacak. Neyse ki tıpkı benim gibi, onların lideri de kamplarından ayrılamıyor,' diye düşündü Atticus.

Her şeyi aşırı düşünmemeye ve sadece şu anda önünde duran şeyle yüzleşmeye karar verdi.

Kesin olmamakla birlikte Atticus, başka hiçbir bölüğün normal bölük üyelerini ondan daha iyi organize edip donatamayacağından emindi.

Hem zaten, kampı şahsen terk edemese de bölüğünde hâlâ çok güçlü insanlar vardı.

Atticus'un konuşmak üzere olduğunu gören herkes sessizleşti.

Atticus kuralları okurken, aralarında 'Orman Haritası'nı gördüğünü hatırladı.

Aşağıya, masaya doğru baktığında, ekranın bir köşesinde haritaya benzeyen bir simge gördü.

Hızla üzerine tıkladı, tüm ekran aydınlandı ve aniden üzerinde büyük bir harita belirdi.

Harita çok basitti. Üzerinde sadece 10 nokta vurgulanmıştı: kendi üsleri, ormanın zıt ucundaki rakip üs ve ormanın etrafında farklı konumlarda bulunan 8 terminal.

'Güzel, bu işleri kolaylaştırıyor.'

Atticus bakışlarını ekrandan çekip çoktan kendisine bakmakta olan Ravenstein gençlerine çevirdi.

"Strateji basit olacak. Tüm terminallerin peşine aynı anda düşeceğiz. Şu anda 11 birliğimiz var ve 8 terminal olduğu için, bu fazladan 3 birliği diğer 8 birlikle birleşecek eşit gruplara ayıracağız."

Hepsinin takip ettiğini gören Atticus devam etti, "Şimdi, sırasıyla Aria ve Eric'in komutasındaki 200 ve 20 genç de eşit olarak bölünecek ve diğer 8 birlikle birleşecek."

"Her birliğin liderleri şu şekilde olacak: Lucas, Eric ve Aria'nın her birinin emrinde bir birlik olacak," Atticus üçlüye baktı ve başlarını salladıklarını görünce devam etti,

"Şimdi Kai," dedi Atticus, bakışlarını Atticus'un gözlerinin kendisine odaklandığını görünce irkilen Tombul'a çevirerek. Başı öne eğik, zar zor duyulan bir ses tonuyla, "E-evet, genç efendi," diye yanıtladı.

Atticus onun bu numaralarını tamamen görmezden geldi; şimdi sırası değildi.

"Sen ve Dorian başka bir birliğe liderlik edeceksiniz," diye belirtti Atticus. Kai ve saçları jöleyle dik dik şekillendirilmiş Dorian adındaki diğer bir genç hızla başlarını salladılar.

Aurora ve Nate dışındaki diğer Ravenstein gençlerine seslendi ve her birini 8 birliğin her birinin başına geçirdiğinden emin oldu.

Konuşmayı bitirir bitirmez, Aurora ve Nate neden dışarıda bırakıldıklarını soramadan Atticus bakışlarını onlara çevirdi ve, "Siz ikiniz yedek olarak kalacaksınız," diye açıkladı.